Paryż uroki stolicy świata. Most Aleksandra III

paryż uroki stolicy świata most aleksandra III pont alexandre III

Most Aleksandra III łączy brzegi Sekwany na wysokości Grand i Petit Palais. Stanowi symbol przyjaźni rosyjsko-francuskiej z początku XX wieku. We Francji panowała wówczas moda na słowiańszczyznę. Tzw słowiański czar, który nieodłącznie kojarzył się Francuzom z Carską Rosją (Polska znajdowała się wówczas pod zaborami). Jej najbardziej wyrazistą wizytowką byli oczywiście dziarscy kozacy, goszczący w Paryżu z różnych okazji. To ich legendarne upodobanie do mocnych trunków dało początek nazwie bistro, którą ochrzczono popularne restauracyjki w Paryżu. Bo ram chłopakom zawsze się spieszyło, by … dobrze i szybko (po rosyjsku bystro) coś sobie wypić.

Most pochodzi z 1900 roku i stanowi pozostałość po trzeciej Wystawie Powszechnej (obok wspomnianych już: pompatycznego Grand Palais o metalowej konstrukcji i zgrabniejszego Petit Palais). 

Nadanie mu imienia zmarłego cara Rosji Aleksandra III miało przypieczętować zbliżenie (polityczno-gospodarcze) pomiędzy carską Rosją i Francją. Pierwszy kamień pod jego budowę osobiście położył syn Aleksandra III – car Mikolaj II  w 1896 roku. 

Most inspirowany stylem modernistycznym, który to pojawił się u progu XX wieku (trwał do wybuchu I wojny światowej). Styl ten propagował użycie nowych materiałów: betonu, stali i szkła. Most Aleksandra jest wykonany ze stali. Ten most jednoprzęsłowy jest najszerszym z paryskich mostów (40 m szerokości).

Miał być świadectwem dokonań francuskich inżynierów (z okazji wspomnianej Wystawy Swiatowej). Warto nadmienić, że Francja zorganizowala takich wystaw trzy w ciągu 22 lat. Najslynniejsza byla druga wystawa w 1889r czyli w  setną rocznicę Rewolucji Francuskiej. Zorganizowano  ją z wielkim rozmachem. Z tej wystawy pochodzi wieża Eiffla.

Sam most jest przeładowany (może nawet zbyt przeładowany) elementami dekoracyjnymi trochę w duchu stylu modernistycznego. Na moście umieszczono postacie nimf (z jednej strony z Sekwany, z drugiej z Newy – symbol przyjaźni francusko-rosyjskiej).

Urokliwe zakątki nad Sekwaną. Paryscy bukiniści

Bukiniści stanowią nieodłączny i jakże charakterystyczny element nadbrzeża Sekwany w historycznym sercu Paryża. Ich skrzynie ciągną się:

  • na lewym brzegu od Mostu Marie (Pont Marie) do Luwru,
  • na prawym brzegu od Katedry Notre-Dame po Instytut Francuski (Institut de France).

Szacuje się, ze w Paryżu działa około 200 bukinistów. Przy czym każdy ma swoją specjalizację.

W skrzyniach bukinistów można wygrzebać dosłownie wszystko.

Od starych rycin, plakatów teatralnych czy filmowych, starych lub stylizowanych na stare pocztówek, komiksów, starych wydań najróżniejszych książek, czasopism po bibeloty i gadżety – pamiątki z Paryża.

Niemniej jeżeli nęci Was szperanie po antykwariatach, całkiem niedaleko na Bulwarze świętego Michała (Boulevard Saint Michel) macie spory wybór, a ceny przestępniejsze niż u bukinistów.

Bukiniści to bardzo paryska i całkiem już długa tradycja.

Uzyskali prawo do zamocowania na stałe swoich skrzyń-straganów wzdłuż nadbrzeża w 1891 roku. Ich skrzynie mają standardowe wymiary: 60cm ponad poziom murku i 8m dlugości. Warto przy tym dodać, że pierwotnie było to 10m. Niemniej w czasach okupacji Niemcy zażądali skrócenia długości skrzyń, tak by móc nadzorować Sekwanę (dzięki uzyskanym w ten sposób wolnym przestrzeniom pomiędzy). 

Pozdrawiam serdecznie

Beata

Zapraszam Was na

SUBIEKTYWNY PRZEWODNIK PO PARYŻU

 

 
 
 
 
 
 

Enregistrer

Enregistrer

Urokliwe ząkatki nad Sekwaną. Dom na wodzie

 

 

Sekwana kojarzy się z bukinistami, uroczymi mostami w samym sercu historycznego Paryża (Pont des Arts – Most Zakochanych, Pont Neuf, Pont Aleksandre III itp). Ale uroku dopełniają również barki przycumowane do brzegów Sekwany. Służące jako restauracje, dyskoteki, ale także mieszkania. Te chyba naturalnie wzubudzają zazdrość dojeżdżających do pracy w Paryżu (i często przeznaczających na to wiele czasu) mieszkanców odległych przedmieści.

Czy dobrze jest mieszkać na barce w Paryży?

Choć cena metra kwadratowego wypada tu taniej niż w standardowym budynku (a te w historycznych dzielnicach Paryża dochodzą nawet do kilkunastu tysięcy euro za metr kwadratowy). Na takie rozwiązanie mieszkaniowe mogą pozwolić sobie tylko dobrze sytuowani przedstawiciele klas średnich. Bo do standardowych kosztów zakupu trzeba doliczyć koszty utrzymania, przeglądu i inne związane ze specyfiką takiego przycumowanego domu.

Niemniej to rozwiązanie ma wiele dobrych stron.

Które jeszcze bardziej stają się odczuwalne z nastaniem pogodnych dni i zazielenieniem się brzegów Sekwany. Oferują dużo większe powierzchnie mieszkalne niż małe (i do tego piekielnie drogie) ciasne paryskie mieszkanka. Do tego przestronne tarasy z rostawionymi leżaczkami zachęcają do błogiego relaksu.

Osobiście przechodząc obok nie mogę się oprzeć.Zawsze rozmarzam się. Dlatego pragnę podzielić się z Wami tym moim rozmarzeniem. Zresztą popatrzcie sami.

Zdjęcia zrobione na malowniczej Ile de Jatte (wysepce na Sekwanie na wysokosci Neuilly-sur-Seine metro 1) w pobliżu jakże znanej La Défense. Pozdrawiam serdecznie

Beata

 
 
 

Enregistrer

Enregistrer

Enregistrer

Enregistrer

Most Zakochanych, czyli jedno z najbardziej romantycznych miejsc w Paryżu.

Pont des Arts – Most Sztuk Pieknych w Paryżu.

Ten bardzo malowniczo polożony most (w samym sercu historycznego Paryża) został postawiony w roku 1803. Był to pierwszy metalowy most w Paryżu. Niestety kilkakrotnie został uszkodzony przez barki. Dlatego też ostatecznie zamknięto go dla użytku publicznego w roku 1970.

Obecny most jest rekonstrukcją historycznego mostu Pont des Arts, pochodzącą z roku 1984. Różni się on od swojego pierwowzoru tym, że opiera się na 7 łukach, a nie na 9-ciu.

Most ten jest miejscem spotkań artystów i zakochanych par, opiewanym w piosenkach przez Georgesa Brassensa. Mamy z niego wspaniały widok na Sekwanę, Luwr, Instytut Francuski i słynny Pont-Neuf.  W 2008 r pojawił się na nim zwyczaj wieszania kłódek wiecznej miłości. Obyczaj ten rozszerzył się również na Pont de l’Archeveché.
Widok na most Pont Neuf.

PS Obecnie kłódki wiecznej miłości zdjęto z Mostu Pont des Arts, gdyż jego balustrada groziła zawaleniem. Te zdjęcia są już w pewnym sensie bardzo pamiątkowe. Ale znowu pojawiają się na nim nowe kłódki…

Pozdrawiam serdecznie

Beata

BALUSTRADA MOSTU PONT DES ARTS.
WIDOK NA INSTYTUT FRANCUSKI Z MOSTU PONT DES ARTS. Z PRZECIWNEJ STRONY MAMY WIDOK NA LUWR.
WIDOK NA PONT NEUF Z MOSTU PONT DES ARTS.

ŻYCIE ARTYSTYCZNE WRZE.

 

Enregistrer

Enregistrer

Enregistrer

Enregistrer

Enregistrer

Romantyczny spacer po Paryżu od Katedry Notre-Dame wzdłuż nadbrzeża Sekwany

Romantyczny spacer po Paryzu

Katedra Notre Dame. Jej mury byly swiadkiem wielu wydarzen historycznych. Katedra jest obowiazkowym punktem programu wszystkich zagranicznych turystow. Stanowi ona rowniez idealny punkt wyjscia dla bardzo romantycznego spaceru po Paryzu. Koniecznie zobaczcie urokliwy ogrodek tuz za katedra. Dalej znajdziecie sie na  moscie Arcybiskupstwa (Archeveché). A na nim pelno klodek milosci. Ten zwyczaj przeniosl sie tam z Mostu Sztuk Pieknych (des Arts). Dalej spacer po wybrzezu Sekwany: Quai de la Tournelle, Quai Montebello, Quai Branly. A tam w brod bukinistwo, ktorzy dodaja tyle uroku paryskiej Dzielnicy Lacinskiej. A oto kilka zdjec.
Ogrod przy katedrze
Za katedra most de l’Archevêché (Most Arcybiskupi)
Klodki na moscie Archeveché –  Miłość zamknięta na kłódkę
Most Arcybiskupi.
Dalej spacer mozna kontynuowac wzdluz Sewkany Quai Montobello, Quai de la Tournelle, Quai Branly
a tam urodzaj bukinistow i widok na katedre Notre-Dame
A u bukinistow kupic mozna doslownie wszystko

Mały spacer nad Sekwaną, czyli co warto zobaczyć w Paryżu.

SEKWANA

(po francusku la  Seine ) rzeka w północnej Francji, która przeplywa przez samo centrum Paryza. Nazwa rzeki pochodzi od celtyckiego słowa „squan”, oznaczającego rzekę wijącą się jak wąż.

Długość Sekwany wynosi 776 km, a powierzchnia dorzecza około 78 tys. km². Swe źródła bierze na Wyżynie Langres, a uchodzi do Zatoki Sekwańskiej koło Hawru (kanal La Manche).

Rzeka wraz  z systemem dopływów i kanałów stanowila pierwszorzędny szlak komunikacyjny. Od zawsze była  wykorzystywana jako rzeka spławna, choć nie należała do najłatwiejszych. Liczne meandry utrudniały użycie żagla, a ławice piasku i liczne wyspy kierowanie statkiem. W XIX wieku Sekwanę uregulowano za pomocą tam, śluz i kanałów Qurcq, Saint-Martin i Saint -Denis.

Ze względu na ograniczona ilość mostów w przeszłości rzeka  zmuszała mieszkanców Paryza raczej do poruszania sie po wodzie niż po paryskich ulicach i brukach.

Ciekawostką jest, że do Sekwany  strącano zalotników, którzy mieli szczęście (no i następnie nieszczęście,  gdy ich przyłapano) spędzić noc w ramionach prawdziwych księżniczek krwi. Dokonywano tego z na pół legendarnej wieży de Nesle, stanowiącej część składową murów obronnych Filipa Augusta.  Księzniczkom cale zdarzenie uchodziło na sucho.

W pogodne dni tysiace paryżan i turystów dawnym zwyczajem ciągnie  nad Sekwanę, gdzie na wysokości Notre-Dame  i Luwru po obu brzegach rzeki paryscy bukiniści trzymają swoje skrzynie. Powodzeniem cieszą się również wycieczki po Sekwanie statkami zwanymi vedettes i bateaux-mouches.

Poza Paryżem Sekwana przepływa przez Rouen, Troyes i Hawr. Główne dopływy Sekwanyto:  prawostronne Oise, Aube, Marna, lewostronne Yonn.


Foto. Katedra Notre Dame widok od strony Sekwany

 
 
Source: wikipedia, Paryż Ryszard Korona
 
Widok na Sekwane na wysokosci Neuilly-sur-Seine (stacja metra 1 Pont de Neuilly).
 
 

Enregistrer

Enregistrer

Exit mobile version