Wieczór Sylwestrowy w Paryżu. Koniecznie zabierz ze sobą żelazko

Wieczór Sylwestrowy w Paryżu.

Bo to jest ten szczególny wieczór naładowany adrenaliną, testosteronem i wystrzałowymi intencjami na zasadzie: zmieniam swoje życie od zaraz.

Które może z założenia nie są złe, byle tylko dotrwały do lata, bo wtedy bardziej naturalnie przychodzi wziąć się za siebie.
_________________________________________________________________

We Francji wieczór sylwestrowy jest tym, podczas którego zostaje poczętych najwiecej dzieci.

Bo nowe plany, perspektywy, czy po prostu szampańska zabawa. A 9 miesięcy później we wrześniu – urodzaj na porodówkach.

_________________________________________________________________

Ale póki jesteśmy w klimacie tej sylwestrowej eufori, ponieważ często dzielę się moim doświadczeniem z pracy w turystyce, to jest taki szczególny wieczór – pełnej mobilizacji.

Czasami nawet po latach wspominam sylwestrowe wieczory, kiedy pracowałam, a które były pełne najrozmaitszych wrażeń.

_________________________________________________________________

Wieczór, kiedy pracowałam na recepcji w hotelu w pobliżu Pól Elizejskich.

Nie powiem – istne urwanie głowy. Do tego stopnia, że w pewnym momencie wyskoczyły korki i trzeba było je uruchomić ze świeczką w ręku – po omacku i co gorsza po jakiś podziemiach.

Przez cały wieczór starałam się dyplomatycznie ogarnąć i zneutralizować spontanicznie zorganizowany komitet kolejkowy wydzwaniający na recepcję z jednym i tym samym pytaniem ze wszystkich pokojów (hotel był tego wieczora pełen):

Czy już zwolniło się żelazko.

Dlatego dobra rada dla podróżujących:

Jedziesz do Paryża na sylwestrowy wieczór, koniecznie spakuj sobie żelazko.

Żelazko w hotelu było jedno, a niejedna kreacja sylwestrowa wymagała wyprasowania. Co mnie dziwiło, wydzwaniali faceci.

Ale mam podejrzenie, że za każdym z nich stała jakaś rozbiegana babeczka w papilotach, która wydelegowała do dzwonienia męża, żeby przestał ją wreszcie pytać:

Kiedy Ty w końcu będziesz gotowa?

Niech pyta kogoś innego…

Skoro zrozumienie fenomenu kobiety przygotowującej się do wyjścia na imprezę go przerasta… No chłopy…

__________________________________________________________________

To było jeszcze w czasach kamienia łupanego epoki telefonów komórkowych – nie było w nich internetu. Służyły tylko do telefonowania – taki przeżytek.

Inny wieczór sylwestrowy.

Mój – jeszcze wówczas nie mąż – przyjechał po mnie do pracy. Kończyłam punkt godzina 00:00. I na tę godzinę zaplanowaliśmy sobie spotkanie i złożenie sobie wzajemnie noworocznych życzeń. O naiwności.

Co z tego, kiedy odnaleźliśmy się dopiero ok godziny 2:00 nad ranem. I to zupełnie przez przypadek.

Po linii telefonicznej nie przechodziła żadna komunikacja.

Nikt do nikogo nie mógł się dodzwonić. Wszyscy dzwonili do wszystkich, by złożyć sobie wzajemnie życzenia.

I porobił się kocioł – bug systemu.

A miejsce, w którym umówiliśmy się na spotkanie było tak przetłoczone, że znajdź tu kogokolwiek. Ale niech tam – w sumie sympatyczny wieczór, tylu ludzi i tylu ludziom złożyłam tego dnia spontaniczne i chaotyczne życzenia noworoczne, tyle nie człowiekowi, któremu miałam to zrobić w pierwszej kolejności i z którym planowałam spędzić ten – niezapomniany inaczej – sylwestrowy wieczór.

No to najserdeczniejsze życzenia szczęśliwego nowego roku. —————-
Wszystkiego naj.

Pozdrawiam serdecznie

Beata

 

Zapisz się na Newsletter o Paryżu i nauce francuskiego

Obserwuj mnie na Instagramie

Related posts

Leave a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.