Jeżeli uważasz, że tworzone przeze mnie materiały są pomocne, proszę podaj dalej.
  •  
  •  
  •  
  • 1
  •  
    1
    Udostępnij

Skąd wzięło się przekonanie, że szpara między zębami przynosi szczęście?

Po francusku nazywa się to: dents du bonheur

Skąd wziął się przesąd, że rozsunięte przednie zęby, czyli po prostu wyraźna szpara między zębami jest zapowiedzią – zwiastunem szczęścia, które w życiu będzie spotykać daną osobę, czy po prostu dlaczego taki w sumie defekt estetyczny miałby być oznaką ludzi szczęśliwych (i zapowiedzią szczęśliwego życia). Po francusku mówi się: dents du bonheur.

Ale to przeświadczenie gdzieś tam funkcjonuje również u nas. I to przekonanie sięga jeszcze czasów wojen napoleońskich.

Kiedy na polach bitewnych całej Europy żołnierze używali zębów, by oderwać kolejny ładunek do załadowania swojej broni.

Z racji ciężaru óczesnych karabinów żołnierz czasów napoleońskich musiał trzymać broń obiema rękoma, więc miał zajęte ręce i zębami musiał oderwać sobie kolejny ładunek, by załadować swoją broń. Biorąc do buzi papierowe opakowanie zawierające kolejne ładunki pudru i oddzierając je w ten sposób zębami.

No i oczywiście ta operacja była co najmniej skomplikowana, czy wręcz niewykonalna w warunkach frontowych dla kogoś, komu brakowało jednego lub kilku przednich zębów.

Mówimy o czasach napoleońskich i dość krwawym i krwiożerczym okresie naszej europejskiej historii (z tej perspektywy dzisiejsze nawet kilkugodzinne siedzenie na fotelu u dentysty, by nadrobić braki w uzębieniu – jest czystym luksusem).

Dlatego taki osobnik – poborowy bez przednich zębów, albo ze sporą szparą między nimi był odsuwany do rezerwy, czyli dzięki np. zbyt mocno rozstawionym przednim zębom udawało mu się uniknąć prawie że pewnej śmierci. Czyli należał do tych szczęśliwców w czepku urodzonym, któremu udawało się umknąć z życiem w tak okrutnych czasach.

Tak na marginesie: ilość poniesionych ofiar ludzkich i to, jak docelowo to wpłynęło na demografię, a więc i na siłę Francji jest tym, co Francuzi w jakimś tam stopniu mają za złe Napoleonowi. Francuzi nie przejawiają takiego kultu Napoleona, jakim cieszy się np w naszym kraju. W tej kwestii zwycięża chłodny pragmatyzm, a nie tak jak u nas gorący romantyzm. Ale jak to mówią trudno być prorokiem we własnym kraju. I Napoleon jest na to po części dowodem.

Słówko do zapamiętania:

dents du bonheur – zęby szczęścia.

Miłej nauki francuskiego.

Pozdrawiam serdecznie

Beata

Skąd wzięło się przekonanie, że szpara między zębami przynosi szczęście?

Zapisz się na Newsletter o Paryżu i nauce francuskiego


Jeżeli uważasz, że tworzone przeze mnie materiały są pomocne, proszę podaj dalej.
  •  
  •  
  •  
  • 1
  •  
    1
    Udostępnij
Zapisz się na newsletter

Zapisz się na newsletter

Zgarnij darmowy dostęp do francuskiej gramatyki w pigułce

Udało się. Jesteś zapisany na newsletter Paryż Nieznany BeataRed

TwitCount Button