Wakacje Paryżan: Deauville-Trouville luksusowe kurorty w Normandii

PARYSKI STYL DEAUVILLE

 

Deauville-Trouville to dwa zrośnięte miasteczka rozdzielone rzeką Touques. Sa to dwa  popularne kurorty wypoczynkowe we francuskiej Normandii. Ulubione miejsce wypoczynku Paryzan nad kanalem La Manche.
Widok panoramiczny na Deauville-Trouville. Na lewo Deauville, na prawo Trouville, rozdzielone rzeka Touques.


Trouville – widok od strony Deauville.



Deauville jest mlodsze i bardziej luksusowe. Bardziej znana Francuzom jest wlasnie nazwa Deauville, z racji odbywajacego sie tam festiwalu kina amerykanskiego i palacu kongresowego. Wszedzie pelno kwiatow, ktore dodaja swoistego czaru tym malutkim miasteczkom Calvadosu.
wrzesnia 2012. 

Co roz mozna natknac sie na budynek w chakterystycznym dla tamtejszego regionu stylu

Kwiaty, kwiaty i jeszcze raz kwiaty. To prawdziwa wizytowka Deauville-Trouville.

Urokliwa przystan. I cale mnostwo przycumowanych jachtow.



Widok na ocean od strony Trouvilles.

Plaza w Trouville. Promenade Savignac.


Budynki wzdluz Promenady Savignac. Charakterystyczny styl zabudowy dla tamtejszego regionu (Calvados w Normandii).

Enregistrer

Ogrody Luksemburskie czyli gdzie wypoczywają paryżanie

Pisalam Wam o Boulewarze Saint Michel. A teraz prosto z niego wstapmy do Ogrodu Luksemburskiego (Jardin du Luxembourg) i zrobmy sobie maly spacer. Przedtem jeszcze wrzucam kilka podstawowych informacji. Jest to  park miejski  o powierzchni 224 500 m².  Powstał na życzenie drugiej żony i wdowy po Henryku IV, Marii Medycejskiej.  Miał jej przypominać o pałacu Pitti i ogrodach Boboli w rodzinnej Florencji.

W pałacu widocznym na zdjęciach obecnie mieści się senat.  Największą  atrakcją jest Fontanna de Medicis (ktora stanowi bardzo urokliwe miejsce w parku). W całym parku poustawiane są liczne krzesełka. Paryzanie potrafią przesiedziec tam długie godziny dyskutując w gronie przyjacioł lub z ksiązką czy gazetą w ręku.  Zresztą sprzyja temu spokojna atmosfera w samym centrum miasta.  W parku znajdują się również korty tenisowe, teatr marionetek, estrada koncertowa, szkoła jazdy konnej.
 









 

W pobliżu Ogrodu Luksemburskiego. Dzielnica Łacińska cd.

Uroczy ogródek w pobliżu Ogrodów Luksemburskich, pieszczotliwie nazywany przez Paryżan PETIT LUCO

Czyli Ogród Wielkich Odkrywców, w tłumaczeniu na polski, albo w wersji francuskiej:
Jardin des grands explorateurs: Marco Polo i Robert Cavelier de la Salle






I kolejny taki uroczy Ogródek w pobliżu, czyli Petit Luco 1 alias Esplanade Gaston Monnerville

 

Enregistrer

Bulwar Świętego Michała, czyli serce studenckiego Paryża

Bulwar Świętego Michała to deptak studentów i mieszających się z nimi turystów, a także przechodniów odwiedzajacych tu tłumnie ksiegarnie, sklepy z ciuchami czy bary. Znajduje się on w słynnej Dzielnicy Łacińskiej. Położony na granicy między 5 -ym i 6-ym okregiem. Ciągnie się od mostu świętego Michała (pont Saint-Michel) do Alei Obserwatorium  (Avenue de l’Observatoire).

Widok z mostu Świętego Michała (pont Saint Michel)

Zdrobniale nazywa się go  « Boul’Mich’ » skrót od « boulevard Michel » . Która to nazwa kiedyś została mu nadana przez antyklerykalnych studentów.

Na Bulwarze św. Michała można spotkać młodzież z całego świata, która przyjeżdża studiować do Paryża. Czesne na uniwersytetach francuskich jest niewielkie w porównaniu ze szkołami anglosaksońskimi.

Jest to dobry początek dla zwiedzania Dzielnicy Łacińskiej. Turyści najczęściej zaczynają od Placu św Michała (place Saint Michel), który leży na przedłużeniu tego bulwaru. W oczy rzuca się tutaj 26 metrowa fontanna wsparta o narożnik jenego z budynków. Zbiera się przed nią młodzież studencka.

To tu miały miejsca gwaltowne starcia z policją w czasie wydarzeń majowych z 1968 r. Wtedy to na skutek swojej bliskości z Sorboną « boul Mich» był jednym z głównych miejsc starć między policją i studentami. Przez ponad miesiąc był zablokowany przez barykady i ciężarówki policji ( tzw. CRS ).

Dzielnica Łacińska.

To tu  znajduje się najbardziej ożywiona część bulwaru z licznymi księgarniami i sklepami z odzieżą. Znaczną część bulwaru zajmuje księgarnia Gibert Joseph i księgarnia Gibert Jeune (utworzona na skutek sporu rodzinnego przy podziale majątku firmy Gibert).

Przed licznymi ksiegarniami na Bulwarze świętego Michała znajdują się lady wypełnione książkami. Można tu szperać do woli. I to daje właśnie ten charakterystyczny klimat tej ulicy.

Bulwar św Michała (le boulevard Saint-Michel) został stworzony z inicjatywy Barona Haussmanna w XIX wieku, równolegle do ulicy Sw Jacka ( la rue Saint-Jacques), która wytycza historyczny podział Paryża na Północ-Południe. Wraz z Bulwarem Sewastopolskim (le boulevard de Sébastopol), stanowił on nową wielką oś stolicy i z poczatku nazwano go  « boulevard de Sébastopol rive gauche »,  zanim zmieniono jego nazwę w 1864 roku.
Znajduje się na nim sporo budynków w stylu Haussmanien (wykonanych z kamienia).

Bulwar przechodzi przed Ogrodem Luksemburskim (le Jardin du Luxembourg). Jest to jedna z najbardziej zatloczonych, ale i sympatycznych ulic studenckiego Paryża. Pełne kawiarnie, tłok przy wejściu do Ogrodu Luksemburskiego.

No i oczywiście na bulwarze znajduje się całe mnóstwo sympatycznych kafejek np Cafe Le Lutece

Glównymi budynkami na Bulwarze św Michała ( boulevard Saint-Michel) są Areny Lutecji (les Arènes de Lutèce), Muzeum Cluny, liceum św Ludwika (le lycée Saint-Louis) przy numerze 44, słynna Politechnika  l’école Mines ParisTech przy numerze 60 i la cité universitaire.

Areny Lutecji odkryte w XIX w są wymownym świadectwem znaczenia Lutecji w rzymskim systemie kulturalno-gospodarczym. Jednorazowo mogły one pomieścić do 16 tysiecy widzów.

Łaźnie rzymskie.

Łaźnie rzymskie (Thermes) znajdują się na rogu bulwaru Saint-Michel i Saint-Germain, tuż przy Muzeum Cluny. Łaźnie te powstały najprawdopodobnie w tym samym  czasie co odległe od nich o  około 1000 metrow Areny Lutecji. tj na przełomie II i III wieku. Był to według historyków okres najwiekszego rozwoju miasta za Rzymian.

Sympatyczny mały zaułek odchodzący od Bulwaru św. Michała, z licznymi ksiegarniami i bardzo artystyczną atmosferą.

Na bulwarze św Michała znajduje się kilka kantorów. Ulica jest zatłoczona, co czyni ją jednym z ulubionych miejsc pracy kieszonkowców. Należy również uważać, gdyż turyści padają czasami ofiarą zlodziei, którzy podbiegają i wyrywają z rąk torebkę czy aparat fotograficzny.

Pozdrawiam serdecznie

Beata

Bibliografia

  • Wikipedia
  • Paryż Ryszard Korona

Enregistrer

Enregistrer

Enregistrer

Enregistrer

Enregistrer

Enregistrer

Enregistrer

Czy warto odwiedzić podparyską La Défense?

Koncepcją architektoniczną tworców La Défense było zrealizowanie świata przyszłości, postepu technicznego i nowych technologii, w oparciu o materiały takie jak aluminium, stal, szkło, czy elementy takie jak  tarasy, sploty wezłów drogowych.

Dzielnica La Défence powstała tuż za Neuilly na osi Pól Elizejskich i Łuku Triumfalnego.  Symbolem La Défense jest Wielki Łuk (Le Grande Arche ). Został on oddany do użytku w 1989 r. Mieszczą się w nim galerie wystawiennicze, biura i instytucje państwowe, jak również tarasy widokowe. Jest on położony na  linii, będącej przedłużeniem Paryskiej Osi Historycznej, zaczynającej się od Luwru a kończącej się na Łuku Triumfalnym.  Dobrze to własnie widac z Neuilly-sur-Seine (stacja Pont de Neuilly). Z jednej strony mamy La Défence, a  w przeciwnym kierunku w dali w linii prostej można wypatrzyc Łuk Tryumfalny.

Zdjecia zrobione ze stacji metra 1 Pont de Neuilly (w Neuilly-sur-Seine).


La Défence znajduje się formalnie na terenie trzech gmin Nanterre, Courbevoie i Puteaux w departamencie Hauts-de-Seine, na zachód od Paryża.

Jest to największe centrum biznesu w Europie pod względem wielkości powierzchni biurowej. Natomiast pod względem  wielkości przepływu kapitału ustepuje londynskiemu City czy niemieckiemu Frankfurtowi nad Menem ( gdyż giełda paryska nie znajduje sie na terenie tej dzielnicy). La Défense stanowi natomiast  główne centrum biznesu we Francji, z siedzibami większości wielkich francuskich koncernów (Total, SFR; Société Générale, ELF, ESSO) i głównych przedstawicielstw koncernów zagranicznych we Francji. Dlatego gminy do których należy (Nanterre, Courbevoie i Puteaux) sa jednymi z najbogatszych we Francji (dzięki pobieranym podatkom).

Na terenie tej dzielnicy znajduje się centrum handlowe Les Quatre Temps. Zostało ono zbudowane w 1981 r  jako największe w owym czasie centrum handlowe w Europie.

Oprócz biur, budynków mieszkalnych i centrum handlowo-rozrywkowego, w podziemiach zachodniego krańca dzielnicy znajduje się ważny węzeł komunikacyjny, z końcową stacją metra nr 1, stacją RER A, dworcem kolejowym i autobusowym.

Najwyższym budynkiem dzielnicy jest Tour First, zbudowana w 1975r i przebudowana w latach 2007-2011.Liczy ona 231 metrów i 56 pięter. Drugim co do wysokości budynkiem w aglomeracji paryskiej jest Wieża Montparnasse.

Widok na La Défense od strony Neuilly-sur-Seine.

Enregistrer

Enregistrer

Mały spacer nad Sekwaną, czyli co warto zobaczyć w Paryżu.

SEKWANA

(po francusku la  Seine ) rzeka w północnej Francji, która przeplywa przez samo centrum Paryza. Nazwa rzeki pochodzi od celtyckiego słowa „squan”, oznaczającego rzekę wijącą się jak wąż.

Długość Sekwany wynosi 776 km, a powierzchnia dorzecza około 78 tys. km². Swe źródła bierze na Wyżynie Langres, a uchodzi do Zatoki Sekwańskiej koło Hawru (kanal La Manche).

Rzeka wraz  z systemem dopływów i kanałów stanowila pierwszorzędny szlak komunikacyjny. Od zawsze była  wykorzystywana jako rzeka spławna, choć nie należała do najłatwiejszych. Liczne meandry utrudniały użycie żagla, a ławice piasku i liczne wyspy kierowanie statkiem. W XIX wieku Sekwanę uregulowano za pomocą tam, śluz i kanałów Qurcq, Saint-Martin i Saint -Denis.

Ze względu na ograniczona ilość mostów w przeszłości rzeka  zmuszała mieszkanców Paryza raczej do poruszania sie po wodzie niż po paryskich ulicach i brukach.

Ciekawostką jest, że do Sekwany  strącano zalotników, którzy mieli szczęście (no i następnie nieszczęście,  gdy ich przyłapano) spędzić noc w ramionach prawdziwych księżniczek krwi. Dokonywano tego z na pół legendarnej wieży de Nesle, stanowiącej część składową murów obronnych Filipa Augusta.  Księzniczkom cale zdarzenie uchodziło na sucho.

W pogodne dni tysiace paryżan i turystów dawnym zwyczajem ciągnie  nad Sekwanę, gdzie na wysokości Notre-Dame  i Luwru po obu brzegach rzeki paryscy bukiniści trzymają swoje skrzynie. Powodzeniem cieszą się również wycieczki po Sekwanie statkami zwanymi vedettes i bateaux-mouches.

Poza Paryżem Sekwana przepływa przez Rouen, Troyes i Hawr. Główne dopływy Sekwanyto:  prawostronne Oise, Aube, Marna, lewostronne Yonn.


Foto. Katedra Notre Dame widok od strony Sekwany

 
 
Source: wikipedia, Paryż Ryszard Korona
 
Widok na Sekwane na wysokosci Neuilly-sur-Seine (stacja metra 1 Pont de Neuilly).
 
 

Enregistrer

Enregistrer

Exit mobile version