Ogrody Luksemburskie czyli gdzie wypoczywają paryżanie

ogrody luksemburskie paryż

Pisalam Wam o Boulewarze Saint Michel. A teraz prosto z niego wstapmy do Ogrodu Luksemburskiego (Jardin du Luxembourg) i zrobmy sobie maly spacer. Przedtem jeszcze wrzucam kilka podstawowych informacji. Jest to  park miejski  o powierzchni 224 500 m².  Powstał na życzenie drugiej żony i wdowy po Henryku IV, Marii Medycejskiej.  Miał jej przypominać o pałacu Pitti i ogrodach Boboli w rodzinnej Florencji.

W pałacu widocznym na zdjęciach obecnie mieści się senat.  Największą  atrakcją jest Fontanna de Medicis (ktora stanowi bardzo urokliwe miejsce w parku). W całym parku poustawiane są liczne krzesełka. Paryzanie potrafią przesiedziec tam długie godziny dyskutując w gronie przyjacioł lub z ksiązką czy gazetą w ręku.  Zresztą sprzyja temu spokojna atmosfera w samym centrum miasta.  W parku znajdują się również korty tenisowe, teatr marionetek, estrada koncertowa, szkoła jazdy konnej.
 









 

W pobliżu Ogrodu Luksemburskiego. Dzielnica Łacińska cd.

Uroczy ogródek w pobliżu Ogrodów Luksemburskich, pieszczotliwie nazywany przez Paryżan PETIT LUCO

Czyli Ogród Wielkich Odkrywców, w tłumaczeniu na polski, albo w wersji francuskiej:
Jardin des grands explorateurs: Marco Polo i Robert Cavelier de la Salle






I kolejny taki uroczy Ogródek w pobliżu, czyli Petit Luco 1 alias Esplanade Gaston Monnerville

 

Enregistrer

Bulwar Świętego Michała, czyli serce studenckiego Paryża

Bulwar Świętego Michała to deptak studentów i mieszających się z nimi turystów, a także przechodniów odwiedzajacych tu tłumnie ksiegarnie, sklepy z ciuchami czy bary. Znajduje się on w słynnej Dzielnicy Łacińskiej. Położony na granicy między 5 -ym i 6-ym okregiem. Ciągnie się od mostu świętego Michała (pont Saint-Michel) do Alei Obserwatorium  (Avenue de l’Observatoire).

Widok z mostu Świętego Michała (pont Saint Michel)

Zdrobniale nazywa się go  « Boul’Mich’ » skrót od « boulevard Michel » . Która to nazwa kiedyś została mu nadana przez antyklerykalnych studentów.

Na Bulwarze św. Michała można spotkać młodzież z całego świata, która przyjeżdża studiować do Paryża. Czesne na uniwersytetach francuskich jest niewielkie w porównaniu ze szkołami anglosaksońskimi.

Jest to dobry początek dla zwiedzania Dzielnicy Łacińskiej. Turyści najczęściej zaczynają od Placu św Michała (place Saint Michel), który leży na przedłużeniu tego bulwaru. W oczy rzuca się tutaj 26 metrowa fontanna wsparta o narożnik jenego z budynków. Zbiera się przed nią młodzież studencka.

To tu miały miejsca gwaltowne starcia z policją w czasie wydarzeń majowych z 1968 r. Wtedy to na skutek swojej bliskości z Sorboną « boul Mich» był jednym z głównych miejsc starć między policją i studentami. Przez ponad miesiąc był zablokowany przez barykady i ciężarówki policji ( tzw. CRS ).

Dzielnica Łacińska.

To tu  znajduje się najbardziej ożywiona część bulwaru z licznymi księgarniami i sklepami z odzieżą. Znaczną część bulwaru zajmuje księgarnia Gibert Joseph i księgarnia Gibert Jeune (utworzona na skutek sporu rodzinnego przy podziale majątku firmy Gibert).

Przed licznymi ksiegarniami na Bulwarze świętego Michała znajdują się lady wypełnione książkami. Można tu szperać do woli. I to daje właśnie ten charakterystyczny klimat tej ulicy.

Bulwar św Michała (le boulevard Saint-Michel) został stworzony z inicjatywy Barona Haussmanna w XIX wieku, równolegle do ulicy Sw Jacka ( la rue Saint-Jacques), która wytycza historyczny podział Paryża na Północ-Południe. Wraz z Bulwarem Sewastopolskim (le boulevard de Sébastopol), stanowił on nową wielką oś stolicy i z poczatku nazwano go  « boulevard de Sébastopol rive gauche »,  zanim zmieniono jego nazwę w 1864 roku.
Znajduje się na nim sporo budynków w stylu Haussmanien (wykonanych z kamienia).

Bulwar przechodzi przed Ogrodem Luksemburskim (le Jardin du Luxembourg). Jest to jedna z najbardziej zatloczonych, ale i sympatycznych ulic studenckiego Paryża. Pełne kawiarnie, tłok przy wejściu do Ogrodu Luksemburskiego.

No i oczywiście na bulwarze znajduje się całe mnóstwo sympatycznych kafejek np Cafe Le Lutece

Glównymi budynkami na Bulwarze św Michała ( boulevard Saint-Michel) są Areny Lutecji (les Arènes de Lutèce), Muzeum Cluny, liceum św Ludwika (le lycée Saint-Louis) przy numerze 44, słynna Politechnika  l’école Mines ParisTech przy numerze 60 i la cité universitaire.

Areny Lutecji odkryte w XIX w są wymownym świadectwem znaczenia Lutecji w rzymskim systemie kulturalno-gospodarczym. Jednorazowo mogły one pomieścić do 16 tysiecy widzów.

Łaźnie rzymskie.

Łaźnie rzymskie (Thermes) znajdują się na rogu bulwaru Saint-Michel i Saint-Germain, tuż przy Muzeum Cluny. Łaźnie te powstały najprawdopodobnie w tym samym  czasie co odległe od nich o  około 1000 metrow Areny Lutecji. tj na przełomie II i III wieku. Był to według historyków okres najwiekszego rozwoju miasta za Rzymian.

Sympatyczny mały zaułek odchodzący od Bulwaru św. Michała, z licznymi ksiegarniami i bardzo artystyczną atmosferą.

Na bulwarze św Michała znajduje się kilka kantorów. Ulica jest zatłoczona, co czyni ją jednym z ulubionych miejsc pracy kieszonkowców. Należy również uważać, gdyż turyści padają czasami ofiarą zlodziei, którzy podbiegają i wyrywają z rąk torebkę czy aparat fotograficzny.

Pozdrawiam serdecznie

Beata

Bibliografia

  • Wikipedia
  • Paryż Ryszard Korona

Enregistrer

Enregistrer

Enregistrer

Enregistrer

Enregistrer

Enregistrer

Enregistrer

Czy warto odwiedzić podparyską La Défense?

Koncepcją architektoniczną tworców La Défense było zrealizowanie świata przyszłości, postepu technicznego i nowych technologii, w oparciu o materiały takie jak aluminium, stal, szkło, czy elementy takie jak  tarasy, sploty wezłów drogowych.

Dzielnica La Défence powstała tuż za Neuilly na osi Pól Elizejskich i Łuku Triumfalnego.  Symbolem La Défense jest Wielki Łuk (Le Grande Arche ). Został on oddany do użytku w 1989 r. Mieszczą się w nim galerie wystawiennicze, biura i instytucje państwowe, jak również tarasy widokowe. Jest on położony na  linii, będącej przedłużeniem Paryskiej Osi Historycznej, zaczynającej się od Luwru a kończącej się na Łuku Triumfalnym.  Dobrze to własnie widac z Neuilly-sur-Seine (stacja Pont de Neuilly). Z jednej strony mamy La Défence, a  w przeciwnym kierunku w dali w linii prostej można wypatrzyc Łuk Tryumfalny.

Zdjecia zrobione ze stacji metra 1 Pont de Neuilly (w Neuilly-sur-Seine).


La Défence znajduje się formalnie na terenie trzech gmin Nanterre, Courbevoie i Puteaux w departamencie Hauts-de-Seine, na zachód od Paryża.

Jest to największe centrum biznesu w Europie pod względem wielkości powierzchni biurowej. Natomiast pod względem  wielkości przepływu kapitału ustepuje londynskiemu City czy niemieckiemu Frankfurtowi nad Menem ( gdyż giełda paryska nie znajduje sie na terenie tej dzielnicy). La Défense stanowi natomiast  główne centrum biznesu we Francji, z siedzibami większości wielkich francuskich koncernów (Total, SFR; Société Générale, ELF, ESSO) i głównych przedstawicielstw koncernów zagranicznych we Francji. Dlatego gminy do których należy (Nanterre, Courbevoie i Puteaux) sa jednymi z najbogatszych we Francji (dzięki pobieranym podatkom).

Na terenie tej dzielnicy znajduje się centrum handlowe Les Quatre Temps. Zostało ono zbudowane w 1981 r  jako największe w owym czasie centrum handlowe w Europie.

Oprócz biur, budynków mieszkalnych i centrum handlowo-rozrywkowego, w podziemiach zachodniego krańca dzielnicy znajduje się ważny węzeł komunikacyjny, z końcową stacją metra nr 1, stacją RER A, dworcem kolejowym i autobusowym.

Najwyższym budynkiem dzielnicy jest Tour First, zbudowana w 1975r i przebudowana w latach 2007-2011.Liczy ona 231 metrów i 56 pięter. Drugim co do wysokości budynkiem w aglomeracji paryskiej jest Wieża Montparnasse.

Widok na La Défense od strony Neuilly-sur-Seine.

Enregistrer

Enregistrer

Mały spacer nad Sekwaną, czyli co warto zobaczyć w Paryżu.

SEKWANA

(po francusku la  Seine ) rzeka w północnej Francji, która przeplywa przez samo centrum Paryza. Nazwa rzeki pochodzi od celtyckiego słowa „squan”, oznaczającego rzekę wijącą się jak wąż.

Długość Sekwany wynosi 776 km, a powierzchnia dorzecza około 78 tys. km². Swe źródła bierze na Wyżynie Langres, a uchodzi do Zatoki Sekwańskiej koło Hawru (kanal La Manche).

Rzeka wraz  z systemem dopływów i kanałów stanowila pierwszorzędny szlak komunikacyjny. Od zawsze była  wykorzystywana jako rzeka spławna, choć nie należała do najłatwiejszych. Liczne meandry utrudniały użycie żagla, a ławice piasku i liczne wyspy kierowanie statkiem. W XIX wieku Sekwanę uregulowano za pomocą tam, śluz i kanałów Qurcq, Saint-Martin i Saint -Denis.

Ze względu na ograniczona ilość mostów w przeszłości rzeka  zmuszała mieszkanców Paryza raczej do poruszania sie po wodzie niż po paryskich ulicach i brukach.

Ciekawostką jest, że do Sekwany  strącano zalotników, którzy mieli szczęście (no i następnie nieszczęście,  gdy ich przyłapano) spędzić noc w ramionach prawdziwych księżniczek krwi. Dokonywano tego z na pół legendarnej wieży de Nesle, stanowiącej część składową murów obronnych Filipa Augusta.  Księzniczkom cale zdarzenie uchodziło na sucho.

W pogodne dni tysiace paryżan i turystów dawnym zwyczajem ciągnie  nad Sekwanę, gdzie na wysokości Notre-Dame  i Luwru po obu brzegach rzeki paryscy bukiniści trzymają swoje skrzynie. Powodzeniem cieszą się również wycieczki po Sekwanie statkami zwanymi vedettes i bateaux-mouches.

Poza Paryżem Sekwana przepływa przez Rouen, Troyes i Hawr. Główne dopływy Sekwanyto:  prawostronne Oise, Aube, Marna, lewostronne Yonn.


Foto. Katedra Notre Dame widok od strony Sekwany

 
 
Source: wikipedia, Paryż Ryszard Korona
 
Widok na Sekwane na wysokosci Neuilly-sur-Seine (stacja metra 1 Pont de Neuilly).
 
 

Enregistrer

Enregistrer

Lasek Buloński, czyli gdzie można odpocząć w Paryżu.

Lasek Buloński 

Zapraszam na mały spacer po Lasku Bulońskim.

Lasek Buloński jest jednym z najbardziej popularnych terenów wypoczynkowych paryżan.

(fr. Bois de Boulogne)  to park o powierzchni 846 ha położony w 16 dzielnicy Paryża i w Neuilly-sur-Seine. Podobno Neuilly sur Seine i Boulogne Billancourt chcą odkupić od Paryża prawa do tego lasku….

Lasek Buloński powstał na bazie resztek starego lasu dębowego zwanego Bois de Rouvray. Nazwa całego kompleksu leśnego pochodzi od nazwy kościoła Bulońskiej NMP, który w 1308 r zbudował w lesie król Filip IV Piękny na pamiątkę swojej pielgrzymki do Boulogne-sur-Mer.

Od czasu Ludwika XI Walezjusza lasek stanowił teren łowiecki, ale z czasem coraz częściej bywał wykorzystywany do urządzania dworskich zabaw plenerowych.

Król Henryk IV Burbon kazał zasadzić w lesie 15 tys. drzew morwowych, licząc na założenie plantacji jedwabników i rozwinięcie na tej bazie produkcji jedwabiu.

Na początku XVIII w. Lasek Buloński stał się miejscem odpoczynku dla paryskich elit. Następnie Ludwik XVI kazał udostępnić go wszystkim. Od tej pory Lasek stał się jednym z najbardziej popularnych terenów wypoczynkowych paryżan.

Napoleon III Bonaparte przekształcił go w park, a w 1857 powstał tu wielki hipodrom Hippodrome de Longchamp.

Lasek Buloński jest jednym z najbardziej popularnych terenów wypoczynkowych paryżan.

Zapraszam na mały spacer po Lasku Bulońskim.

 

 

 

 

Enregistrer

Enregistrer

Exit mobile version