Wycieczka do Disneylandu

wycieczka do disneylandu

Ponieważ ostatnio często pytacie się mnie o to, jak zorganizować pobyt w paryskim Disneylandzie, mam dla Was kilka praktycznych wskazówek.

Wycieczka do Disneylandu – gdzie przenocować?

Jeżeli chodzi o nocleg w pobliżu: Disneyland posiada kilka własnych hoteli o różnym standingu.

Począwszy od hotelu, czy bardziej pola z domkami kempingowymi o nazwie Davy Crockett. To najbardziej przystępny cenowo z Disneyowskich hoteli. Niemniej potrzebny Wam będzie tutaj samochód, żeby dojechać do parku.

Dalej, ale już położone bliżej parku mamy następujące hotele: Santa Fe (od tych najtańszych po coraz to droższe), Cheyenne, News York, New Port Bay Club (ma 4 gwiazdki) i górujący nad parkiem Disneyland Hotel – 5 cio gwiazdkowy ze statusem tzw palace ….ale tutejsze ceny mogą przyprawić o lekki zawrót głowy.

Jednocześnie w okolicach parku znajdują się liczne niezależne hotele: Kyriad, Explorer. Jeżeli szukacie, jak je najprościej zlokalizować.

Park Disneyland znajduje się na końcowej stacji kolejki podmiejskiej RER A, czyli Chessy-Marne-la-Vallée. Możecie poszukać hotelu w miejscowości Chessy, albo w pobliskim Magny-le-Hongre.

Jeżeli chcielibyście zatrzymać się bliżej Paryża, dobrym rozwiązaniem jest Noisy-le-Grand. Położone na trasie wcześniej wspomnianego RER A. Tu np znajduje się m.in. hotel Ibis.

Wycieczka do Disneylandu – jak kupić bilet do parku?

Teraz jeżeli chodzi o kupno biletu do parku. Możecie zrobić to z wyprzedzeniem na oficjalnej stronie Disneyland Paris. Rezerwując przynajmniej dzień wcześniej korzystacie z możliwości kupienia biletu po niższej cenie niż bezpośrednio w parku.

Tu uwaga: jeżeli kupujecie bilet w internecie, po pierwsze odradzam korzystanie z innych stron niż ta oficjalna disneyowska. Bo możecie dać się złapać fałszerzom, którzy sprzedają niedziałające i nic nie warte bilety. Po drugie dobrze sprawdźcie datę, na którą kupujecie bilet. Bo cena może się zmieniać w zależności od tego, czy kupujecie bilet na weekend czy na jakiś dzień w środku tygodnia…

Jeszcze wracając do tematu biletów do parku Disneyland. Jeżeli chcecie kupić je z wyprzedzeniem w sieci, nie korzystajcie ze stron z ogłoszeniami drobnymi typu francuski Le Bon Coin.

Istnieje duże prawdopodobieństwo, że traficie tu na oszustów, którzy podrabiają bilety. Co z tego, że proponują je Wam w bardzo atrakcyjnej cenie. Ale po przyjściu do parku okazuje się, że to tylko kawałek papieru, który nie ma żadnej wartości.

Nie mówię, bo niektórzy potrafią znaleźć okazje na tego typu stronach z ogłoszeniami drobnymi. Ale z zasady nie dotyczą one biletów do parku Disneyland. Uczulam.

Bo o ile przy wejściu do parku bilety swoje kosztują, bo cena biletu dla osoby dorosłej na zwiedzaniu jednego parku (do wyboru), wynosi 79 euro. Cena biletu dziennego do dwóch parków, czyli Disneyland i Walt Disney Studio to 94 euro. Kupowane at gate, przy wejściu.

Ale już jeżeli kupujecie na oficjalnej stronie Disneya, przynajmniej z jednodniowym wyprzedzeniem, ta cena maleje. W zależności od daty, dnia w którym przewidujecie Waszą wizytę. Kalendarz jest tu podzielony na okresy: Mini, Magic, Super Magic…. w zależności od spodziewanej frekwencji.

Jeżeli pomyłkowo kupicie bilet na zły (tańszy) okres, przy wejściu będziecie musieli wyrównać do obowiązującej cenie i już nie korzystacie z taryfy ulgowej, jaką macie z racji dokonania zakupu w sieci i z wyprzedzeniem. Jeżeli kupicie bilet do parku tego samego dnia i wydaje Wam się, że jakoś to przejdzie… Mimo, że na bilecie jest wyraźnie napisane, że jest ważny począwszy od następnego dnia. Strata Waszych pieniędzy i nerwów.

Wycieczka do Disneylandu – co to jest fast pass, czyli szybki dostęp do gier i zabaw.

Jeżeli wybierzecie się do paryskiego Disneylandu w sezonie wakacyjnym to być może przerażą Was gigantyczne kolejki w parku do prawie każdej atrakcji, czyli gry. Ale tu mam dla Was dwie dobre wiadomości.

Po pierwsze atrakcje w parku mają spore moce przerobowe. Więc taka kolejka z zasady posuwa się stosunkowo szybko. Zresztą w razie wątpliwości, czy gra jest warta świeczki. A dana atrakcja jest warta Waszego czasu – na miejscu, bezpośrednio przed atrakcją, albo na odległość na telefonie w odpowiedniej aplikacji możemy sprawdzić czas oczekiwania przed daną atrakcją.

Druga dobra wiadomość: te najbardziej pożądane, a więc i najbardziej oblegane atrakcje mają tzw system fast pass-ów. Jest to po prostu system rezerwacji wejść do danej atrakcji. Co pozwala nam w pewnym stopniu zaplanować swój dzień w parku.

Na czym to polega?

Przypuśćmy, że chcemy skorzystać z fast pass-ów do takiej atrakcji jak Space Mountain czy Indiana Jones (dwie atrakcje dostarczające mocnych wrażeń).

Udajemy się przed wybraną atrakcję. Tam powinniśmy znaleźć urządzenie do dystrybucji fast pass-ów. Skanujemy w niej nasz bilet. W ten sposób otrzymujemy bilet z rezerwacją na „przejazd” daną atrakcją o wyznaczonej godzinie, czyli fast pass. Ale też bez kolejki.

O wyznaczonej porze ponownie udajemy się przed wybraną atrakcję. Tę, na którą mamy zarezerwowany fast pass. Tym razem przy wejściu z fast passem prezentujemy go i wchodzimy bez kolejki.

To wszystko jest kwestią rezerwacji. Każdy, kto ma ważny bilet do parku może skorzystać z tego systemu rezerwacji. Pamiętając, że możemy wziąć jeden fast pass na raz. Czyli póki nie wykorzystaliśmy naszego fast passu w jednej atrakcji. Bo jeszcze nie wybiła odpowiednia godzina. Nie możemy starać się o fast pass w innym miejscu.

Wycieczka do Disneylandu – Czy wiecie, że park ma swoje własne merostwo?

Jak to byśmy powiedzieli we Francji. Lub City Hall, jak to byśmy powiedzieli w Ameryce. Bo przecież jesteśmy w Ameryce. Tzn przenosimy się do Stanów Zjednoczonych z początków XX wieku. Ale City Hall to przede wszystkim miejsce strategiczne. Znajdziecie go tuż za wejściem do parku. Warto zapamiętać to miejsce.

Co zrobić, gdy w parku zawieruszy się moje dziecko?

Jeżeli nie daj Boże, zawieruszy się gdzieś Wam Wasza pociecha podczas zwiedzania parku. Przede wszystkim bez paniki. Park jest bezpiecznym miejscem. Ma swoją własną służbę bezpieczeństwa.

Zgłoście zaginięcie dziecka właśnie w City Hall. Nawet jeśli nie mówicie po francusku, pracuje tam międzynarodowa ekipa. W jakimś tam języku na pewno się tam dogadacie.

Jeżeli zasygnalizujecie zaginięcie dziecka, informacja zostanie podana dalej drogą radiową do wszystkich innych lokacji, czyli najróżniejszych miejsc w parku, gdzie ktokolwiek z pracowników może dostrzec Wasze dziecko. Jest jeszcze drugie miejsce w parku, do którego w takiej sytuacji możecie się udać, czyli Baby Care na samym końcu Main Street. Wiem, że to ogromny stres. Choć stresowanie się w takim momencie niewiele daje.

Wycieczka do Disneylandu – jak zorganizować swój dzień w parku?

Bo kiedy po raz pierwszy wchodzicie do paryskiego Disneylandu, możecie poczuć się co nieco przytłoczeni, czy przerażeni jego rozmiarami. Z pozoru można łatwo się tu pogubić. W praktyce wszystko jest tu zorganizowane według bardzo dobrze rozpracowanego planu.

Dlatego od samego wejścia weźcie sobie plan i program dnia. Obydwa są darmowe. Znajdziecie je pod mostem zaraz na przeciw wejścia.

Zanim dojdziecie do atrakcji, musicie przemierzyć tzw Main Street, czyli główną ulicę, wystylizowaną na amerykańskie miasteczko z początków XX wieku, czyli z czasów dzieciństwa Walta Disneya. Ta ulica tak po prawdzie nie przedstawia jednego konktretnego miaseczka w Stanach. Znajdziemy na niej raczej symbole kilku wielkich amerykańskich aglomeracji jak New York, San Francisko, Atlantic City, Chicago. Ta ulica jest przede wszystkim symbolem dynamicznie zmieniających się czasów w początkach XX wieku. Bo był to okres wynalazków, które nieodwracalnie odmieniły losy ludzkości: samochód, telefon.

Wycieczka do Disneylandu – zakupy w parku.

Dlatego zanim dojdziecie do gier i zabaw, czyli tzw atrakcji, najpierw musicie przespacerować się długą ulicą handlową Main Street. Wzdłuż której macie rozliczne sklepy, restauracje i temu podobne rozrywki dla Waszej kieszeni.

To oczywiście wspaniałe miejsce i okazja dla kupienia pamiątki z parku. To tutaj mieści się największa świątynia handlowu o nazwie Emporium, czyli Imperium.

Oczywiście jeżeli nie zdążycie kupić pamiątek w parku. Bo przecież przede wszystkim wchodzimy tutaj dla dobrej zabawy, a nie dla shoppingu, to jeszcze macie całą galerię sklepów oferujących disneyowskie produkty w pobliskiej Disney Village.

Wycieczka do Disneylandu – plan parku.

Bo na pierwszy rzut oka można się tu pogubić. Kiedy wchodzimy do parku i dopiero go odkrywamy może wydać się przeogromny. Takie przynajmniej były moje pierwsze odczucia. Z czasem przekonałam się, że wszystko jest tu dobrze zorganizowane.  Według konkretnego planu.

Czyli podsumowując:

Więc po pierwsze: plan parku i program dnia. Znajdziemy je tuż za wejściem, pod mostem, po którym przejeżdża pociąg, objeżdżający park wkoło.

W dalszej perspektywie rysuje się sylwetka zamku śpiącej królewny.

Po drodze do niego musimy przejść wzdłuż Main Street, ulicy będącej rekonstrukcją amerykańskiego miasteczka z czasów dzieciństwa Walta Disneya.

Dalej park jest podzielony na 4 krainy, grupujące w sobie tematycznie połączone​ atrakcje: 

Czyli kiedy dojdzie do placu ponad którym wznosi się charakterystyczny disneyowski pałac, macie do wyboru 4 kierunki: 4 landy.

Jeżeli będziecie kontynuować dalej za zamkiem rozciąga się:

  • Fantasyland, czyli kraina dziecięcych bajek, dziecięcej wyobraźni i dziecięcych bajek z górującym nad nią zamkiem śpiącej królewny.
  • Discoveryland, kraina odkrywców, ze sztandardową atrakcją, jaką jest odnowione Hyperspace Mountain, dawniej SpaceMountain.
  • Adventureland, czyli kraina przygód. A w niej oferująca ostre emocje i jazdę bez trzymanki, no może nie do końca, bez trzymanki – Indiana Jones.
  • Frontierland,  czyli klimaty prosto z westernu. Amerykański dziki zachód​ z  oferującą ostre wrażenia BTM. Już to rozszyfrowuję: BTM, czyli Big Thundrer Mountain – opuszczona kopalnia złota i szaleńczo pędzący po niej pociąg. Tylko dobrze zapnijcie pasy…

Wycieczka do Disneylandu – 

Dlaczego w paryskim parku Disneyland centralnym punktem jest zamek śpiącej królewny?

Czyli la Belle au Bois Dormant. Bo taki zamek znalazł​ się w pierwszym dsineyowskim parku w Kalifornii, otwartym 17 lipca 1955 roku. A następnie ten sam zamek został skopiowany w innych parkach, m.in. w tym paryskim.

Choć w pierwotnym założeniu Walt Disney chciał widzieć w swoim parku zamek Królewny Śnieżki, czyli Blanche Neige. Bo to pierwsza z całej serii disneyowskich księżniczek. I pierwszy długometrażowy film animowany studia Disney. Którego pierwszy pokaz w Hollywood miał miejsce jeszcze w grudniu 1937 roku.

W wersji francuskiej: Blanche Neige et les sept nains. Królewna Śnieżka i siedmiu krasnoludków. Ale tu, w nawiązaniu do tego filmu pojawił się mały problem. Bo Królewnę Śnieżkę widzimy w tym samym zamku, co złą królowę (la Mechante Reine). Tę samą, która podaje zatrute jabłko. A gdyby ten zamek jednak źle się ludziom skojarzył?

W międzyczasie w 1950 roku wyszedł jeszcze Kopciuszek Cendrillon. Ale tym razem Walt Disney postanowił rozegrać to bardziej marketingowo. Stwierdził, że w jego pierwszym parku stanie zamek Śpiącej królewny. Jeszcze przed wyjściem filmu i w ten sposób będzie promował kolejną produkcję w toku.

Film Śpiąca królewna ostatecznie wyszedł w 1959 roku i … nie chwycił. Co więcej po raz pierwszy od 10 lat studio Disney odnotowało straty. Niemniej zamek Śpiącej królewny do dziś jest symbolem disneyowskich parków. A sam film po dokonaniu w nim pewnych przeróbek, wypuszczony ponownie w 1971 roku okazał się sukcesem.

A wszystko to zaczęło się od jednego niesamowitego człowieka….

Walter Eliasz Disney 1901- 1966. Niewiarygodna succes story.

Człowiek, który wierzył, że niemożliwe może stać się możliwe, jeżeli tylko w to uwierzymy.

All our dreams can come true, if we have the courage to pursue them.

Człowiek z gatunku tych, którzy przecierają szlaki.

W 1938 roku wypuścił pierwszy długometrażowy film animowany Królewna Śnieżka. Trwający 83 minuty. Podobne filmy nie trwały dłużej niż 15 minut. Mówiono mu, że nikt nie dotrwa do końca. Tymczasem film okazał się ogromnym sukcesem.

Walter Disney zdemokratyzował muzykę klasyczną, włączając ją do swoich filmów. I jeszcze …. To nie Apple, ani Google wymyślili kampusy dla swoich pracowników. Tylko Walt Disney. 

A ja pozdrawiam Was serdeczenie… Ciąg dalszy przewodnika po Disneylandzie już wkrótce. Serdecznie zapraszam…

Wieża Eiffla – ciekawostki. Bo prowizorka trzyma najdłużej.

Wieża Eiffla ciekawostki: Czy wiecie, że Wieża Eiffla jest jak żywy organizm?

Niewzruszenie góruje nad stolicą Francji od 1889 roku, a jednak….

Żelazna Dama, jeżeli zajrzeć do jej metryki – no cóż – metrykalna staruszka. Ale damom i o damie się tego nie mówi.
Sama chciałabym zestarzeć się tak, jak ona… z klasą…

Ale nawet ona ma swoje lepsze i gorsze dni… Bo choć nie prześladują jej nieubłagalne zmarszki, to jednak nieubłagalnie podlega prawom fizyki…

Jeżeli jej oficjalny wzrost wynosi 324 m. To w praktyce jej wysokość zmienia się, a w zasadzie oscyluje w zależności od pory roku i pogody. A nie w zależności od tego, czy w kapeluszu, czy bez.

Żelazna Dama – jak każda żelazna konstrukcja podlega nieubłaganym prawom fizyki.

Zgodnie z którymi objętość ciała żelaznego rośnie w miarę, jak wzrasta jego temperatura i odwrotnie.

Tymbardziej, że metal użyty do konstrukcji Wieży Eiffla jest wrażliwy bardzo wrażliwy na upały.

Dlatego latem, kiedy temperatury zbliżają się do 30°C, Wieża Eiffla zyskuje dodatkowe 20 cm.

W przeciwieństwie do okresu zimowego, kiedy jej metalowa konstrukcja, zgodnie z prawami fizyki (te są nieubłagalne również dla niej) ma tendencję do kurczenia się.

Dodatkowo jakby pozazdrościła swojej szacownej koleżance z Włoch – krzywej wieży z Pizzy. Wieża Eiffla przechyla się …. momentami. I tu znowu te nieubłagane prawa fizyki.

Kiedy jedna z jej ścian rozgrzewa się na słońcu, przyrasta jej długość (zgodnie z wspomnianym wcześniej prawem fizyki). Podczas, gdy w tym samym czasie pozostałe ściany zachowują swój normalny wymiar.

Czego skutkiem jest to, że czubek Wieży Eiffla odchyla się w przeciwnym kierunku, jakby oddalając się od rozgrzewającego ją słońca (przy okazji wydłużającego jedną z jej ścian).

 

Bo prowizorka trzyma najdłużej.

I jeszcze druga ciekawostka dotycząca naszej szacownej bohaterki. Bo jeżeli mówimy, że prowizorka trzyma najdłużej. To najlepszym dowodem na to jest właśnie Wieża Eiffla.

Bo Wieża Eiffla została bowiem zbudowana tylko dla uświetnienia Wystawy Uniwersalnej. Więc pierwotnie była zaprojektowana, by trwać jedynie jakieś 20 lat.

Zbudowano ją w rekordowym tempie: 2 lata, 2 miesiące i 5 dni między: 28.01.1887 roku a 31.03.1889 roku.
Oddano do użytku na Wystawę Uniwersalną.

Z początku Wieża Eiffla wzbudzała bardzo wiele kontrowersji.

Odsądzano ją od czci i wiary.

Przeciwko niej agitowały osobistości takie jak: Aleksaner Dumas (syn) czy Guy de Maupassant.

Jak to mówią: trudno być prorokiem we własnym kraju. Najwięksi mają często trudne początki.

A jednak Wieża Eiffla stała się główną atrakcją Wystawy Światowej. W samym 1889 roku odwiedziło ją 2 miliony osób. Ale na tym jej historia miała się zakończyć.

I tu do akcji wkroczył pan Eiffel.

A wszystko zaczęło się tak…

Po przegranej z hukiem wojnie z roku 1870 Francja zapragnęła odbudować swoją pozycję na arenie międzynarodowej.

Dlatego organizowaną przez siebie Wystawę Uniwersalną z roku 1889 (w setną rocznicę Rewolucji Francuskiej) chciała uświetnić czymś wyjątkowym. Czymś, co miało olśnić publikę i pokazać rozmach francuskiej myśli technicznej.

Otwarty na tę okazję w roku 1886 konkurs wygrał projekt wysokiej żelaznej wieży, zaproponowany przez firmę niejakiego pana Eiffla. I teraz odrobina chronologii:

W 1884 roku dwóch inżynierów z firmy pana Eiffla: Maurice Koechlin i Emile Nouguier przedstawili swojemu szefowi Gustawowi Eiffelowi szkic 300-metrowej wieży.

Pan Eiffel jakoś do pomysłu nie zapalił się. Pozwolił jednak, by główny architekt firmy – Stephen Sauvestre – dopracował szkic. Co ten sumiennie uczynił.

I dopiero ten udoskonalony projekt wieży (noszącej w przyszłości nazwisko szefa firmy, a nie pomysłodawcy) zyskał aprobatę pana Eiffla. I wygrał wspomniany uprzednio konkurs z roku 1886.

Suma sumarum choć sam pomysł Żelaznej Damy, która przyciąga do Paryża miliony turystów rocznie, nie był autorstwa pana Eiffela…

Ten jednak z czasem stał się jej gorącym orędownikiem i promotorem i poświęcił resztę życia wieży noszącej jego imię.

Bowiem pan Eiffel i jego firma zajmowała się tworzeniem konstrukcji żelaznych (metalowe mosty kolejowe czy drogowe).

Wkrótce po tych wydarzeniach pan Eiffel został uwikłany w skandal finansowy związany z Kanałem Panamskim (1887 r) i wycofał się z działalności międzynarodowej.

Odtąd starał się dowieść użyteczności Wieże Eiffla i zapobiec jej przewidywanej rozbiórce.

Po to, by dać firmowanej swoim nazwiskiem wieży nową rację bytu – (po Wystawie) pan Eiffel umieścił na niej rozliczne urządzenia do badań naukowych:

😍W 1898 r – otworzył na niej stację meteorologiczną.
😍W 1903 r- laboratorium aerodynamiczne (na 2 piętrze).
😍W 1906 r – na szczycie został zainstalowany nadajnik radiowy.
😍W 1925 r miały tutaj miejsce pierwsze próby telewizyjne.

To uczyniło Wieżę Eiffla niezastąpioną. Dzieki czemu Pan Eiffel mógł umrzeć spokojny o przyszłość swojego dziecka w 1923 roku.

Bo dziś Wieżę Eiffla odwiedza 7 milionów osób rocznie.

A ja pozdrawiam Was serdecznie

Beata

 

Sekrety paryskiego Panteonu.

 

Wychodząc z Ogrodów Luksemburskich, warto zerknąć w stronę Panteonu (na samej górze ulicy Sufflot). To miejsce pochówku zasłużonych dla Francji. Tu jako jedna z nielicznych kobiet jest pochowana nasza rodaczka Maria Curie Skłodowska.

Ostanio Francuzi dość mocno przejęli się, czy wzięli sobie do serca tą rażącą dysproporcję i postanowili nadrobić skumulowane tu od wieków niedoróbki w zakresie równouprawnienia kobiet. Uznali, że za mało jest kobiet w Panteonie. Kolejne panie mają dołączyć tu pośmiertnie.

A sam Panteon to pasjonujący „wycinek” bardzo burzliwych niegdyś losów Paryża. Powstawał w burzliwych czasach i zmieniał swój zamysł (architektoniczny) i przeznaczenie od kościoła katolickiego do świątyni republikańskiej.

PANTEON. Sekrety paryskiego Panteonu.

Panteon (fr. Panthéon) znajduje się w sercu dzielnicy łacińskiej w 5-tym okręgu. 

Został wzniesiony w XVIII wieku, jako kościół pod wezwaniem św. Genowefy. Ale następnie jego losy obfitowały w burzliwe zawirowania (o tym dalej) i kilkakrotnie zmieniał swoje przeznaczenie.

Obecnie pełni funkcję mauzoleum wybitnych Francuzów. W krypcie Panteonu znajdują się m.in. grobowce: Woltera, Jana Jakuba Rousseau, Victora Hugo, Emila Zoli, Louisa Braille’a, Piotra Curie, Marie Skłodowskiej-Curie. 

Zabytek jest otwarty do zwiedzania.

Panteon jest  budowlą w stylu neoklasycznym. Przez wiele lat (zanim pojawiły się nowoczesne wieżowce) górował nad całym lewobrzeżnym Paryżem. Mimo swego gigantyzmu i pewnej zwiewności sylwetki, nie wzbudza jednak uznania znawców sztuki.
 
Tu chciałabym wyjaśnić, że budynek został zaprojektowany jako kościół przez J.G. Soufflot (jego nazwiskiem nazwano wiodącą do Panteonu ulicę).
 

BURZLIWA HISTORIA, czyli od kościoła katolickiego do świątyni republikańskiej.

Panteon powstaje na życzenie Ludwika XV, który trapiony chorobą i wyrzutami sumienia ślubuje, że jeżeli wyzdrowieje, to wybuduje świętej Genowefie (patronce miasta) kościół.
 
Obietnicy dotrzymuje mimo poważnych trudności finansowych królestwa (ze względu na toczone działania wojenne) i mimo pojawiających się po drodze przeszkód. To wszystko wpływa na znaczne przedłużenie się prac. Budowa tego obiektu zresztą okazuje się kosztowiejsza niż pierwotnie sądzono.
 
Prace przy wznoszeniu fundamentów i wykonaniu krypty najpierw napotykają  na przeszkodę w postaci pozostałości po klikudziesięciu dawnych szybach (wydrążonych jeszcze w okresie galo-rzymskim w poszukiwaniu gliny).
 
Gdzieś w roku 1764 zaczynają się protesty kleru katolickiego, gdyż Soufflot oparł swój projekt na planie krzyża greckiego (krzyż, w którym cztery ramiona są jednakowej długości), a nie łacińskiego. Architekt zmuszony zostaje do wprowadzenia kilku zmian.
 
Następnie około roku 1770 pojawiają się wątpliwości, co do wytrzymałości konstrukcji. Plan architekta przewiduje, że kopuła (a właściwie 3 nałożone na siebie kopuły, ale o tym troszeczkę dalej) będzie podtrzymywana przez 4 grupy złożone z 3 kolumn każda (zob poniższy rysunek). Panu Soufflot chodziło o połączenie lekkości i zwiewności gotyku z elementami klasycznej elegancji i prostoty greckiej.
 
Kopuła Pantheonu w zamierzeniu Soufflot i kopuła Pantheonu obecnie.
 
 
Projekt wydaje sie jednak zbyt nowatorski. Zaczynają krążyć pogłoski, jakoby przewidziane kolumny nie były wystarczająco solidne, by podtrzymać kopułę i jeżeli nie zostaną zastąpione masywnymi słupami, całość zawali się.
 
Wkrótce wiekszość mieszkańców Paryża jest przekonana, że prędzej czy później budowla po prostu legnie w gruzach. W 1780 roku, czyli jeszcze w trakcie trwania budowy umiera Soufflot.
 
Budynek zostanie ukończony w 1790 r, przez jego współpracowników: Jeana-Baptista Rondelet (ucznia Soufflot) i Maximiliena Brébion.
 
Ale ci zastepują pierwotnie przewidziane kolumny masywnymi słupami. To pozbawia budynek tej odwagi i oryginalności, którymi charakteryzowała się jego pierwotna wersja (i wokół których narosło tyle kontrowersji). Są to dopiero pierwsze z całej serii licznych modyfilkacji pierwotnego projektu.

Rewolucja Francuska.

Gdy ledwie dokończono dzieła wybucha Rewolucja Francuska. 
 
Świeżo ukończony, ale jeszcze nie poświęcony budynek kościoła Św Genowefy, dekretem Zgromadzenia Narodowego (l’Assemblée Nationale) z 4 kwietnia 1791 r  zostaje przekształcony w mauzoleum.
 
Francuzi wzorują się tutaj na Anglikach, którzy groby wielkich ludzi umieszczają w Westminsterze. 
 
Jako pierwszego w Panteonie pochowano  Mirabeau. Później przeniesiono tam prochy Woltera, Rousseau, Marata.
 
Równocześnie przedsięwzięte zostają prace zmierzające do dostosowania budynku do nowo nadanej mu funkcji.  
 
W latach  1791-1793, budynek zostaje dogłębnie zmodyfikowany. Zmianami tymi będzie kierował Quatremère de Quincy.
 
Usunięty zostaje krzyż i latarenka z wierzchu kopuły. Ponadto (co ma spore konsekwencje dla dalszych losów konstrukcji) zamknięte zostają 38 z 42 okien. To modyfikuje obieg światła wewnątrz budynku. Podczas, gdy zamysłem Soufflot było maksymalne oświetlenie wnętrza, zamurowanie okien pogrąża je w półmroku.
 
Pierwotny projekt Soufflot i Panteon dzisiaj.
 
 
 
Zamurowanie okien zakłóca również wentylację budynku.
 
Powoduje to zwiększenie wilgotności powietrza, co z kolei jest przyczyną erozji struktury metalicznej (zastosowano tu technikę kamienia zbrojonego).  Należy tu wyjaśnić, że portal jest wsparty na niewidocznej z zewnątrz metalowej konstrukcji. Wilgoć powoduje rdzewienie metalu, co z kolei grozi rozsadzeniem kamienia (stąd pękniecia na murach).
 
Przedstawia to poniższy rysunek.
 
 
Armatura metalowa wewnątrz kamienia
 
Tak oto Rewolucja Francuska przekształca kościół św Genowefy w mauzoleum (po francusku – panthéon), czyli budynek laicki, poświęcony pamięci wielkich osobistości, które przyczyniły się do rozchwalenia imienia Francji.
 
Ale XIX w jest okresem bardzo burzliwym w historii francuskiej. I to tylko pierwsze z calej serii zawirowań historycznych. Bo tak następnie:
 
Napoleon (tzw okres Pierwszego Cesarstwa – le Premier Empire) przywraca Panteonowi charakter religijny (dekretem z 20 lutego 1806 roku).
 
Budynek jednocześnie pełni funkcję miejsca kultu i pochowku wielkich osobistości. W krypcie (la crypte) umieszczane są szczątki osób szczególnie zasłużonych dla państwa, a w górnej części odbywają się uroczystości religijne.
 
Po upadku Napoleona i powrocie władzy królewskiej (tzw Restauracja)  Panteon  zostaje całkowicie  przywrócony kościołowi katolickiemu (dekretem  krolewskim – l’ordonnance royale – z 12 kwietnia 1816 r).
 
Jednocześnie  zostaje podjęta decyzja  o usunięciu ornamentów  i emblematów nie związanych z kultem katolickim. W  grudniu 1821 r, groby Woltera i Rousseau zostają przesunięte w mało widoczne miejsce (ale pozostają w budynku).
 
Według ówczesnej anegdotki, kiedy dworzanie zapytują Ludwika XVIII:  czy jest to  godne, by  prochy antyklerykalnego Woltera  spoczywały w kościele, ten odpowiada:  
 
Zostawcie go. To, że on codziennie musi asystować we mszy świętej jest dla niego wystarczającą karą.
 
(« Laissez-le donc, il est bien assez puni d’avoir à entendre la messe tous les jours »).
 
W roku 1830 zaczynają się rozruchy. Do powstania dołączają  się studenci. Wkrótce ogarnia ono również  dzielnice robotnicze.
 
Powstańcy  domagają się ustanowienia  republiki. W obawie przed zwyciestwem ludu, burżuazja skłania reakcyjnego Karola X do abdykacji na rzecz Ludwika Filipa z Orleańskiej linii Burbońskiej.
 
Tym sposobem na pewien czas zostaje rozładowane napięcie w mieście. 
 
Panowanie Ludwika Filipa nosi nazwę Monarchi Lipcowej (monarchie de Juillet). Z powrotem budynek Panteonu zostaje odebrany kościołowi katolickiemu. Przywrócona zostaje mu rola mauzoleum.  
 
Dla ciekawostki dodam, że zostaje nadana mu nazwa świątyni Chwały (« le Temple de la Gloire »). W tym okresie fronton zostaje przerobiony przez Davida d’Angers. Pojawia się słynna dewiza:  
 
„Wielkim ludziom –  wdzięczna Ojczyzna « (Aux grands hommes, la patrie reconnaissante »). 
 
Ale też w tym czasie nikt nie zostaje tu pochowany.  
 
Wrzenie w społeczeństwie trwa, o czym świadczą nowe, niemal cykliczne wstrząsy.
 
W czasie panowania Ludwika Filipa ludność paryska będzie zrywać się aż 4 krotnie.
 
Za czwartym razem, w roku 1848  (tzw Wiosna Ludów) – ludność paryska ostatecznie obala tron. Co kładzie kres panowaniu Burbonów we Francji. Jest to  początek tzw Drugiej Republiki.
 

W latach 1848 – 1851 (w czasie Drugiej Republki – la Deuxième République) Pantenon zostaje nazwany świątynią Ludzkości (« Temple de l’Humanité »).  Ale w tym okresie również nie przybędzie mu nowych lokatorów.

W 1851 r Napoleon III dokonuje zamachu stanu, oglaszając się rok później cesarzem Francuzów. Jego rządy trwają 2O lat. Jest to okres nazywany Drugim Cesarstwem – le Second Empire (pierwsze to Napoleon Bonaparte).

W czasie Drugiego Cesarstwa (1851 – 1870), budynek ponownie staje się kościołem. Groby Rousseau i Woltera zostają przykryte deskami. Następuje powrót insygniów religijnych. Zdjęty zostaje epigram: „Wielkim ludziom – wdzięczna Ojczyzna.” Msze zostają wznowione od 3 stycznia 1852 r. Ale już nie jest to zwykły kościół parafialny. Msze są tu bowiem odprawiane tylko w intencji Francji i zmarłych, którzy zostali tam pochowani.

W 1870 r wybucha wojna francusko-pruska.

 
Pośrednią przyczyną wojny jest rywalizacja między Francją a Prusami o dominację w Europie. 
 
Armia francuska kapituluje pod Sedanem. Napoleon III dostaje się do niewoli.  
 
Po upadku Cesarstwa 4 września 1870r Francja proklamuje powstanie III Republiki. General Louis Trochu zostaje mianowany prezydentem.

Oblężenie Paryża. 

 
Wtedy Paryż otaczają wojska pruskie. 4 miesięczne oblężenie jest bardzo wyczerpujące dla ludności cywilnej. Głód, szerzą się choroby.  
 
Krypta Panteonu zostaje przekształcona w prochownię. Podczas bombardowań niemieckich podziemne galeryjki slużą jako schron dla okolicznej ludności. 
 
Wreszcie następuje zawieszenie broni, na mocy którego 20 tysiecy pruskich żołnierzy biwakuje na Polach Elizajskich i w Luwrze.

Komuna Paryska (18 marca – 28 maja 1871), czyli zryw rewolucyjny mieszkańców Paryża. 

 
W odczuciu mieszkańców, zwłaszcza robotników i rzemieślników uzbrojonych i uformowanych w bataliony w czasie oblężenia, kapitulacja miasta jest aktem zdrady narodowej. 
 
Tymbardziej, że szef rządu francuskiego Louis Thiers zapowiada restaurację monarchii. 
 
Jest to początek Komuny Paryskiej, w czasie trwania której, w gwałtownych walkach wielka burżuazja ściera się z klasą robotniczą i miejską biedotą. 
 
Panenon zostaje ponownie odebrany kościołowi (1871). Służy jako skład broni i główna kwatera dowództwa powstańców.
Ostatecznie w r 1885, przy okazji śmierci i pochówku Wiktora Hugo (Victor Hugo) zapada decyzja o przekształceniu  kościoła w mauzoleum.
 
Znika kościół św Genowefy (l’église Sainte-Geneviève). Od tego momentu budynek jest tylko miejscem spoczynku wielkich postaci republiki.
 
 
Panteon w 1912 r.
 

PANTEON ARCHITEKTURA.

Pantenon jest  generalnie zaliczany do stylu neoklasycznego (néo-classique). Przemawia za tym:
  • okres konstrukcji (prace rozpoczęto w roku 1756, czyli w okresie kiedy zaczął królować styl klasyczny),
  • słownictwo (kolumny, fronton),
  • chęć powrotu do antycznej prostoty w odróżnieniu od barokowego stylu poprzedniego okresu.

Alez z uwagi na różnorodność styli Panteon jest czasami uważany (przez niektórych specjalistów) jako pierwszy budynek eklektyczny (styl w architekturze łaczacy elementy zapożyczone z różnych styli i epok).

 
Widok panoramiczny wnętrza Panteonu
 

Zamierzeniem Soufflot (twórcy projektu) było połączenie lekkości konstrukcji gotyckich i  dostojeństwa architektury greckiej. Architekt czerpał  z następujących stylów architektonicznych:

  • z gotyku, przez swoją strukturę,
  • z architektury bizantyjskiej ( zamkniecie kopułą o wysokości 83 metrów),
  • z greckiego stylu antycznego (kolumnada-perystyl z 6 kolumnami, trójkątny fronton, kolumny korynckie).

PANTEON Elementy konstrukcji. 

Długość budowli 110 m, szerokość 84 m. 
 
Główna fasada jest udekorowana portykiem z kolumnami kornynckimi, nad którym widoczny jest trójkątny fronton, zrealizowany prze Davida d Angers.
 
Fronton przedstawia Republikę (w centrum) dającą wolność (la Liberté) i ochraniającą (z lewej strony) Nauki (les Sciences) – przedstawione tutaj pod postaciami licznych wielkich ludzi nauki, filozofi, pisarzy, artystow (Rousseau, Wolter, Corneille).
Po prawej stronie znajduje się Historia  – przedstawiona pod postaciami wielkich przywodców (Napoleon Bonaparte) i studentów Politechniki.
 

Na frontonie znajduje się  wyryty w 1837 r przez Davida d’Angers epigram: Wielkim Ludziom – Wdzięczna Ojczyzna (Aux Grands Hommes – la Patrie Reconnaissante) .

 
Wystrój wnętrza jest dość miernej wartości artystycznej. Z wyjątkiem fresków Puvis de Chavannes, przedstawiającyh sceny z życia sw Genowefy patronki miasta.
 

PANTEON Ciekawostki architektoniczne. 

 
Portal (brama główna) jest oparta na niewidocznej metalowej strukturze. Jest to prawdziwy kamień zbrojony. Ale taka technika konstrukcji wymaga regularnego utrzymania, aby wilgoć nie przenikała do wnętrza i nie powodowała rdzewienia armatury metalowej. Prowadzi to bowiem do ryzyka rozsadzenia kamienia.
 
Potrójna kopuła.
 
Przekrój potrójnej kopuły.

 

Ważny element konstrukcji pozostaje niezauważalny dla oczu zwiedzających. Wydawało by się, że tylko jedna kopuła podtrzymuje latarenkę i krzyż na szczycie. W rzeczywistosci, są to 3 kopuły  nałożone jedna na drugą.

 

 
                                                           Krypta
 
Na tyłach Panteonu wznosi się jeden ze znanych i chętnie odwiedzanych kosciołów w Paryżu Saint Etienne du Mont (XVI w).
 

PANTEON Lokalizacja.

 
Pantenon znajduje się na ulicy Soufflot (la rue Soufflot), lączącej bulwar Swietego Michała (na wysokości Ogrodu Luksemburskiego) z placem Panteonu. Ulica nosi imię Jacques-Germain Soufflota (1713-1780), architekta Panteonu. Została ona  zaplanowana w koncu XVIII wieku (w tym samym czasie co Pantenon) po to, żeby umieścić go w odpowiedniej perspektywie.
 

 

W  sąsiedztwie Panteonu położone są: merostwo 5 tego okręgu, słynne liceum im. Henryka IV (le lycée Henri-IV), kościół  l’église Saint-Etienne-du-Mont, biblioteka świętej Genowefy (la bibliothèque Sainet-Geneviève) i  fakultet prawa (faculté de droit).
 
 

 
 
Na ulicy Soufflot znajduje się popularna kafejka La Gueuze, znana z najlepszego w całym Paryżu piwa.
 
 
Bibliografia
 
Wikipedia
Paryż Ryszard Korona

Zdjecia własne i WIKIPEDIA

Enregistrer

Enregistrer

Enregistrer

Enregistrer

Enregistrer

Plac horrów, czyli co działo się przed Ratuszem Miejskim w Paryżu

 

Paryż – co warto zobaczyć?

 
Ratusz Miejski…
 
Plac przed ratuszem miejskim w Paryżu (czyli przed Hotel de Ville) zwyczajowo był bardzo tłocznym miejscem. Choć z dzisiejszej perspektywy trudno wyobrazić sobie wszystkie makabryczne historie, których był świadkiem i niemym uczestnikiem. Odbywały się  tu również radosne, wielobarwne festyny ludowe np puszczano na nim ognie w noc świętego Jana. To tu również bezrobotni robotnicy i rzemieślnicy przychodzili każdego dnia rano w nadziei znalezienia jakiegokolwiek zajęcia, które pozwoliłoby im nakarmić rodziny.

Ale Place de l’Hotel de Ville gdzieś między rokiem 1310 a 1832 (nosił wtedy nazwę Place de Grève) służył jako miejsce egzekucji i spektakularnych tortur, którym chciano nadać jak najszerszy wydzwięk (ku uciesze zgromadzonego tam, jak zawsze ciekawskiego tłumu).
  • To tu, w 1610r  rozerwano konmi niejakiego Ravaillaca – zabójcę króla Henryka IV.
  • Tu 15 lipca 1676r ścięto głowę, a następnie spalono słynną trucicielkę (podejrzewaną o czary) markizę de Brinvilliers.
  • To tu w 1757r Francois Damiens (za usiłowanie zabójstwa krola Ludwika XV) byl torturowany przez kilka godzin, a następnie rozerwany konmi.  
Natomiast mówi się, że ciekawski tłum był bardzo rozczarowany pierwszą publiczną egzekują z uzyciem gilotyny, która miała tu miejsce w 1792 roku. A to dlatego, że  trwała ona zbyt krótko i nie oferowała zwyczajowego (często wielogodzinnego) spektaktu.

Ostatecznie w 1803 r plac de Grève (Plac Strajków) został przemianowany na Place de l’Hotel de Ville (nazwa, którą nosi obecnie). Swój obecny kształt uzyskał zaś w 1858r wraz z otwarciem Avenue Victoire.
 


Podobne posty:

Enregistrer

Enregistrer

Enregistrer

Enregistrer

Katedra Notre-Dame czyli najczęściej odwiedzany zabytek Paryża.

 

Czy wiecie, jaki jest najczęściej odwiedzany zabytek w Paryżu?

Tak, to paryska katedra Notre-Dame jest najczęściej odwiedzanym zabytkiem nie tylko w Paryżu, ale i w całej Francji. W tej kategorii wyprzedza Sacré-Coeur, Luwr czy wieżę Eiffla. To właśnie katedra Notre-Dame  stanowi prawdziwą wizytówkę tego malowniczego kraju. Co trzeci turysta zagraniczny, odwiedzający Francję czuje się zmuszony do zaliczenia katedry. I pewnie każdy turysta polski. Przez jej mury rocznie przetacza się 14 milionów osób. Wciąz jest tam celebrowana msza święta (cztery razy dziennie), a 400 osób rocznie przyjmuje tu chrzest lub bierzmowanie. 
 
Statystyki mówią nawet o 20 milionach osób, które co rocznie odwiedzają dziedziniec przed katedrą. W 2013 roku paryska Notre-Dame  obchodziła jubileusz 850-lecia.
 
Jeżeli katedra cieszy się taką popularnością, to głównie z racji wydarzeń, które miały tu miejsce. Bo paryska Katedra Notre-Dame jest mniej okazała niż jej odpowiednik: katedra Notre-Dame w Reims.
 

Krótka historia paryskiej Notre-Dame.

Katedra Notre-Dame jest największym kościołem w Paryżu (ma 127 m długości i 40 m szerokości). Jest ona budowlą w stylu gotyckim, położoną na wyspie Cité. Z zewnątrz wyspa i katedra przypominają przycumowany statek. Wyspa Cité stanowiła kolebkę starego Paryża, który rozwijał się na obu brzegach Sekwany. To tu (na wyspie Cité) wzniesiono pierwszą siedzibę królów, którą później przeniesiono do Luwru.  Sama katedra Notre-Dame została wybudowana na miejscu wcześniejszych dwóch kościółków romańskich.
 
Kamień węgielny pod jej budowę w 1163r (czyli 850 lat temu) położył papież Aleksander III. Jedank sama budowa świątyni ciągneła się przez prawie dwa wieki. Od położenia pierwszego kamienia w 1163r, aż do ukończenia prac w roku 1350.
 

Ważne karty z historii Francji.

Choć paryska katedra jest mniej okazała niż katedra w Reims (gdzie byli koronowani królowie francuscy), jej mury były świadkiem wielu ważnych wydarzeń z historii Francji.
 
  • To tu, w paryskiej katedrze Notre-Dame odbywały się niezliczone śluby królewskich i książęcych rodów.
  • Tu w 1302 r Filip Piękny zwołał pierwsze Stany Generalne.
  • W 1455r odbył się tu proces rehabilitacyjny Joanny d’Arc.
  • I mały polski ślad: 10 września 1573r w paryskiej katedrze Notre-Dame Henryk III Walezy (pierwszy polski elekcyjny król) złożył przed polskimi posłami przysięge na Pacta Conventa i Artykuly henrykowskie. Stanowiły one gwarancję przywilejów i wolności szlacheckich, a jednocześnie ograniczały władzę królewską. Na tę okoliczność przy wielkim ołtarzu katedry wmurowano tablicę, upamiętniająca to wydarzenie. Choć sam Henryk III na polskim tronie długo miejsca nie zagrzał ( uciekł do Francji już w 1574r, by objać tamtejszy tron jako Henryk III ).
 
Czarne dni katedry.
 
Katedra przetrwała w niezmienionej formie przez 300 kolejnych lat, aż do czasów Rewolucji Francuskiej. Ta jednak zadała jej poważny cios. Kościół został splądrowany. Gdyż rozsierdzony tłum zniszczył statuły królów biblijnych myśląc, że chodziło o władców Francji. Światynia była nawet przewidziana do rozbiórki. Ostatecznie uratowały ją niesnaski pomiędzy przywódcami rewolucji.
 
Po dojściu Napoleona do władzy, ten przekazał ją z powrotem hierarchii kościelnej. Nie uczynił jednak nic dla poprawy jej opłakanego stanu. Napoleon wybrał na miejsce swojej koronacji właśnie paryską katedrę Notre-Dame  (bojkotując Reims). Miało to miejsce 2 grudnia 1804r. Tytułem anegdotki na okoliczność zmusił do przybycia do Paryża samego papieża Piusa VII. A dziury w murach i inne zniszczenia polecił tylko zamaskować gobelinami.
 

Odrodzenie katedry.

Szczęśliwie powieść Viktora Hugo „Notre-Dame de Paris” opublikowana w 1831 r  ponownie obudziła zainteresowanie Paryzan katedrą. Ma to miejsce w epoce romantyzmu, na fali fascynacji sztuką gotycką. Król Ludwik Filip zlecił odrestaurowanie tego zabytku. Prace restauracyjne miały miejsce w latach 1845-1864.
 

Zwiedzanie katedry.

Katedrę można zwiedzać wewnątrz (wejście jest bezplatne). Można również wdrapać się na 69-metrową wieżę (po bardzo krętych schodkach). Z jej szczytu roztacza się widok na panoramę Paryża.
 
Katedra ma 130m długości, 48 m szerokości. Jej sklepienie znajduje się na wysokości 35 metrów. Może ona pomieścić 9 tysięcy osób.

Obchody jubileuszu Notre-Dame 2013 rok.

Na czas obchodów jubileuszu 850-cio lecia na dziedzincu przed katedrą została wzniesiona 13 metrowa niebieska wieża, na którą można było wejść i z góry (ze specjalnego tarasiku), podziwiac panoramę miasta.
 
Również na tę okazję poczta francuska wypuściła serię znaczków w barwach paryskiej katedry.
 
W marcu na dzwonnicy zostało zainstalowanych 9 nowych dzwonów. Dołaczyły one w ten sposób do  dzwonu Emmanuel (to największy dzwon na katedrze, który waży 12,8 tony). Chodziło o odtworzenie brzmienia, które było znane paryżanom do XVIII wieku.
 
6 maja 2013 r na całym świecie (równoczesnie) odbyło się 850 koncertów muzyki organowej.
 
Do obchodów jubileuszu katedra przygotowywała się już od 3 lat.  Między innymi odrestaurowane zostały organy (potrzebne jeszcze jest odkurzenie 12 000 rurek tego instrumentu). Przeprowadzono pracy przy oświetleniu wnętrza.
 
 
 

Pozdrawiam serdecznie

Beata

Zapraszam Was na

PODOBNE WPISY

 

Enregistrer

Enregistrer

Enregistrer

Enregistrer

Enregistrer

Enregistrer

Enregistrer

Opera Paryska

Duch barona Haussmanna w Operze?

Czy mówi Wam coś nazwisko barona Haussmanna? Wiele budnków mieszkalnych w Paryżu nosi nazwę « haussmannien ». Jest to synonim dobrej jakości i wysokiego standardu. Baron Haussmann  to prefekt z czasów tzw drugiego cesarstwa czyli spod Napoleona III. To jemu Paryż zawdzięcza swój obecny wygląd. Wytyczył wielkie bulwary, wyburzył wiele istniejących (czasami bardzo starych) budynków, (jako niespełniających jego standardów jakości). Jeżeli dziś Paryż wygląda jak wygląda (przelotowe arterie, potężne budynki) to za sprawą barona Haussmanna. A do największych okazów paryskiej architektury spod znaku barona zalicza się Operę Paryską tzw Operę Garnier.

Ten okazały budynek z zadziwiającą fasadą w stylu neobarokowym (powstała w latach 1862-75), został zaprojektowany przez Charles Garnier, na polecenie Napoleona III. Przy dużym zaangażowaniu hrabiego Aleksandra Walewskiego (czyli syna Napoleona Bonaparte i pani Walewskiej), a ówczesnego ministra spraw zagranicznych.

Budynek Opery miał właśnie upiększyć Wielkie Bulwary, dodać blasku cesarstwu (jak wszelkie przebudowy, rozbudowy i wyburzenia zainicjowane przez barona Haussmanna). Co swego czasu miało sporo przeciwników (jak to zawsze dzieje się w polityce). Gusta artystyczne pana barona Haussmanna były przedmiotem niewybrednch żartów. Jeden z bohaterów popularnej w owym czasie sztuki, którą bawił się cały Paryż mówił, że należałoby wyprostować Sekwanę, bo jest coś szokującego w jej nieregularnym łuku.

Opera Paryska okazale prezentuje się nie tylko z zewnątrz. Zajmuje powierzchnię 11 000 m kwadratowych. Jej widownia może pomieścić 2200 widzów. A na scenie razem może wystąpić 450 aktorów i statystów.

Przy Operze znajduje się słynna szkółka baletowa, która kształci przyszły narybek dla baletu Opery Garnier.

Przyjemnie choć pochodzić wkoło i nałykać się tej atmosfery artystycznego Paryża. No i strzelić sobie pamiątkową fotkę.

Pozdrawiam serdecznie

Beata

 

Exit mobile version