Czy wyobrażacie sobie Paryż bez Wieży Eiffla?

Wieża Eiffla, szacowna dama ma 130 lat.

Wieża Eiffla ma 130 lat.

W cieniu dramatycznych wydarzeń związanych z pożarem katedry Notre Dame, które wywołały dogłębne poruszenie, zarówno wśród paryżan, jak i przyjezdnych, z pewnym takim niedowierzaniem patrzyłam, jak zagranniczni turyści, będący przejazdem w Paryżu, a nawet pierwszy raz odwiedzający Paryż owego feralnego dnia płakali rzewnymi łzami przed telewizyjną kamerą, kiedy pytano ich o spontaniczną reakcję na pożar katedry Notre Dame.

Ale trochę wcześniej Niewzruszona Żelazna Dama – Wieża Eiffla, przecież równie nierozerwalnie związana z Paryżem, jak Katedra Notre Dame obchodziła 130 – lecie swojego istnienia.

➡️ Ta, która rozsławiła imię pana Eiffla.

➡️Ta, która stała się ikoną Paryża.

➡️Ta, która (o czym dzisiaj mało kto pamięta) nie miała łatwnych początków.

➡️Wokół której przy „jej narodzinach” narosła ostra polemika na temat jej brzydoty i bezużyteczności: no bo po co komu takie okropieństwo?

Dzisiaj tak się wkomponowała w pejzaż, że czymże byłby Paryż bez Wieży Eiffla? Pytanie czysto retoryczne.

Tymczasem w swoich początkach dla wielu Wieża Eiffla i jej obecność wcale nie była, ani tak oczywista, ani tak niezbędna.

Z czasem nawet ten, którego była dzieckiem – przesławny inżynier Gustave Eiffel powiedział: Będę zazdrosny o tę wieżę. Ona jest bardziej znana ode mnie.

🇫🇷: Je vais être jaloux de cette tour, elle est plus célèbre que moi. Gustave Eiffel

I tak Szacownej Damie stuknęło okrągłe 130 lat.

Inaugurowana w marcu 1889 r (inaugurée en mars 1889) podczas wystawy światowej.

Miała tylko na czas tego wydarzenia godnie reprezentować potęgę francuskiej myśli technicznej.

Dzisiaj, bez niej nie byłoby Paryża.

Dzisiaj nikt nie pamięta tych toczących się gorących dyskusji, argumentów przeciw niej, wysuwanych nie raz przez bardzo szacowne postacie – prztyczków -oskarżeń – Wieży Eiffla o brzydotę, szpetotę i totalną bezużyteczność (sa monstruosité et son inutilité).

Dzisiaj, bez niej Paryż, a przynajmniej wycieczka do Paryża – nie miała by racji bytu.

Ciekawostka: Wieża Eiffla jest najczęściej odwiedzanym spośród wszystkich płatnych (do których wstęp jest płatny) zabytków na świecie.

Must have podróżujących – wdrapać się na Wieżę Eiffla i zejść (zjechać w dół) – monter, puis redescendre.

Rocznie odwiedza ją między 6 – 7 milionów odwiedzających. Z czego 80% stanowią obcokrajowcy.

Merostwo Paryża ustaliło na 7,5 miliona osób maksymalną (dopuszczalną) liczbę odwiedzających (w skali rocznej) – mając na uwadze przyszłość Wieży Eiffla.

Ale w pewnym sensie Wieża Eiffla stała się ofiarą swojego sukcesu.

Paryżanie, którzy odwiedzili – zdobyli – zaliczyli Szacowną Damę jako dzieci, nie zaglądają tutaj z obawy przed niekończącym się czekaniem – kolejkami i jeszcze raz czekaniem.

🇫🇷 Les Parisiens qui ont tous visités enfants la tour Eiffel n’y remettent plus les pieds une fois adultes – par crainte notamment de devoir refaire la queue.

Przyznam się, że w tym wykazuję typowo paryski syndrom

– byłam na Wieży Eiffla – prawie 20 lat temu, kiedy pierwszy raz przyjechałam do Paryża i odtąd omijam ją – nie tyle szerokim łukiem, bo lubię polować na malownicze widoczki z sylwetką Wieży Eiffla w tle (głównie z Trocadero).

Ale nie ten ścisk i czekanie, czekanie i czekanie – ….

Nawet jeżeli, żeby skrócić czas czekania, bilety na Wieżę Eiffla można kupić przez internet. Tak na marginesie Sprzedaż internetowa stanowi dzisiaj 50% sprzedanych wejść, a ten procent ma wciąż rosnąć.

To jednak – Wolę na Wieżę Eiffla popatrzeć sobie z daleka.

Dodatkowo konstrukcja szklanej ściany wokół podstaw Wieży Eiffla w 2018 r. (Ze względów bezpieczeństwa) zniechęciła tych Paryżan, którzy przelotem chcieliby tu zahaczyć i zrobić sobie zdjęcie u stóp żelaznej damy.

Polecam do tego – taras widokowy z Trocadero, albo sąsiednie uliczki, można tam znaleźć fajną perspektywę – Paryż z Wieżą Eiffla w tle.

Niemniej Wieża Eiffla wciąż pozostaje niesamowitą maszynką do robienia pieniędzy (koncesję na restauracje – tak na samej wieży, koncesje na produkty pochodne).

Nawet jeżeli równolegle, bez odprowadzenia odpowiednich koncesji, Wieża Eiffla jest – jeżeli nie żyłą złota, to raczej chlebem powszednim, czy zapewnia chleb całej rzeczy emigrantów, bez papierów, bez pozwolenia na pracę – tzw vendeurs à la sauvette.

A dla mnie, niezmiennie, pozostaje wdzięcznym obiektem wprawek fotograficznych.

Pozdrawiam serdecznie.

Beata

 

Przewodnik po Paryżu DARMOWY EBOOK DO POBRANIA

Przewodnik po Paryżu DARMOWY EBOOK DO POBRANIA

Jeżeli wybieracie się do Paryża na czas krótkiego weekendu. Jeżeli nie macie zbyt wiele czasu na zwiedzanie tego uroczego miasta: 1-2 dnia. Jeżeli mimo to pragniecie przesiąknąć tą legendarną paryską atmosferą…

Chciałabym zaproponować Wam spacer po Paryżu. Z uwzględnieniem tego wszystkiego, co warto tu zobaczyć.

Stworzyłam dla Was debiutancki Przewodnik po Paryżu w formie darmowego ebooka do pobrania. Tego pobranie możecie dokonać w tym miejscu:

[purchase_link id=”0″ style=”button” color=”” text=”POBIERZ DARMOWY EBOOK”]

Oczywiście czekam, i to z pewną taką nieśmiałością na Wasze uwagi, sugestie, rady i rzeczy, które uważacie, że można by w nim poprawić, by uczynić ten ebook bardziej przydatnym dla osób przyjeżdżających do Paryża na kilkudniowy pobyt.

To jest moje pierwsze podejście do tworzenia ebooków. Zdają sobie sprawę, że można by to zrobić lepiej i że można by zawrzeć więcej obiektów do zwiedzania.

Ale to jest moja subiektywna propozycja miejsc – rzeczy, które poradziłabym Wam zwiedzić w Paryżu.
I to jest moje pierwsze podejście do stworzenia tego typu pozycji.

Ebooka możecie pobrać bardzo prosto: klikacie na niebieski guzik z napisem Zamów Bezpłatnie. Który zmienia się i pojawia się opcja Checkout. Tutaj macie możliwość tzw Free download – darmowego pobrania.

[purchase_link id=”0″ style=”button” color=”” text=”POBIERZ DARMOWY EBOOK”]

Zresztą dostaniecie informację na Wasz adres mailowy, który zostawicie formularzu. To jest poki co najprostsze rozwiązanie, jakie znalazłam od strony technicznej. Bo to moje pierwsze podejście do tworzenia ebooka.

Serdecznie dziękuję za wyrozumiałość.

[purchase_link id=”6108″ text=”Zamów” style=”button” color=”blue”]

Możecie go sobie przejrzeć TUTAJ:

[pdf-embedder url=”https://beatared.com/wp-content/uploads/2018/07/Paryż-w-pigułce.pdf” title=”Paryż w pigułce”]

 

Wieża Eiffla – ciekawostki. Bo prowizorka trzyma najdłużej.

Wieża Eiffla ciekawostki: Czy wiecie, że Wieża Eiffla jest jak żywy organizm?

Niewzruszenie góruje nad stolicą Francji od 1889 roku, a jednak….

Żelazna Dama, jeżeli zajrzeć do jej metryki – no cóż – metrykalna staruszka. Ale damom i o damie się tego nie mówi.
Sama chciałabym zestarzeć się tak, jak ona… z klasą…

Ale nawet ona ma swoje lepsze i gorsze dni… Bo choć nie prześladują jej nieubłagalne zmarszki, to jednak nieubłagalnie podlega prawom fizyki…

Jeżeli jej oficjalny wzrost wynosi 324 m. To w praktyce jej wysokość zmienia się, a w zasadzie oscyluje w zależności od pory roku i pogody. A nie w zależności od tego, czy w kapeluszu, czy bez.

Żelazna Dama – jak każda żelazna konstrukcja podlega nieubłaganym prawom fizyki.

Zgodnie z którymi objętość ciała żelaznego rośnie w miarę, jak wzrasta jego temperatura i odwrotnie.

Tymbardziej, że metal użyty do konstrukcji Wieży Eiffla jest wrażliwy bardzo wrażliwy na upały.

Dlatego latem, kiedy temperatury zbliżają się do 30°C, Wieża Eiffla zyskuje dodatkowe 20 cm.

W przeciwieństwie do okresu zimowego, kiedy jej metalowa konstrukcja, zgodnie z prawami fizyki (te są nieubłagalne również dla niej) ma tendencję do kurczenia się.

Dodatkowo jakby pozazdrościła swojej szacownej koleżance z Włoch – krzywej wieży z Pizzy. Wieża Eiffla przechyla się …. momentami. I tu znowu te nieubłagane prawa fizyki.

Kiedy jedna z jej ścian rozgrzewa się na słońcu, przyrasta jej długość (zgodnie z wspomnianym wcześniej prawem fizyki). Podczas, gdy w tym samym czasie pozostałe ściany zachowują swój normalny wymiar.

Czego skutkiem jest to, że czubek Wieży Eiffla odchyla się w przeciwnym kierunku, jakby oddalając się od rozgrzewającego ją słońca (przy okazji wydłużającego jedną z jej ścian).

 

Bo prowizorka trzyma najdłużej.

I jeszcze druga ciekawostka dotycząca naszej szacownej bohaterki. Bo jeżeli mówimy, że prowizorka trzyma najdłużej. To najlepszym dowodem na to jest właśnie Wieża Eiffla.

Bo Wieża Eiffla została bowiem zbudowana tylko dla uświetnienia Wystawy Uniwersalnej. Więc pierwotnie była zaprojektowana, by trwać jedynie jakieś 20 lat.

Zbudowano ją w rekordowym tempie: 2 lata, 2 miesiące i 5 dni między: 28.01.1887 roku a 31.03.1889 roku.
Oddano do użytku na Wystawę Uniwersalną.

Z początku Wieża Eiffla wzbudzała bardzo wiele kontrowersji.

Odsądzano ją od czci i wiary.

Przeciwko niej agitowały osobistości takie jak: Aleksaner Dumas (syn) czy Guy de Maupassant.

Jak to mówią: trudno być prorokiem we własnym kraju. Najwięksi mają często trudne początki.

A jednak Wieża Eiffla stała się główną atrakcją Wystawy Światowej. W samym 1889 roku odwiedziło ją 2 miliony osób. Ale na tym jej historia miała się zakończyć.

I tu do akcji wkroczył pan Eiffel.

A wszystko zaczęło się tak…

Po przegranej z hukiem wojnie z roku 1870 Francja zapragnęła odbudować swoją pozycję na arenie międzynarodowej.

Dlatego organizowaną przez siebie Wystawę Uniwersalną z roku 1889 (w setną rocznicę Rewolucji Francuskiej) chciała uświetnić czymś wyjątkowym. Czymś, co miało olśnić publikę i pokazać rozmach francuskiej myśli technicznej.

Otwarty na tę okazję w roku 1886 konkurs wygrał projekt wysokiej żelaznej wieży, zaproponowany przez firmę niejakiego pana Eiffla. I teraz odrobina chronologii:

W 1884 roku dwóch inżynierów z firmy pana Eiffla: Maurice Koechlin i Emile Nouguier przedstawili swojemu szefowi Gustawowi Eiffelowi szkic 300-metrowej wieży.

Pan Eiffel jakoś do pomysłu nie zapalił się. Pozwolił jednak, by główny architekt firmy – Stephen Sauvestre – dopracował szkic. Co ten sumiennie uczynił.

I dopiero ten udoskonalony projekt wieży (noszącej w przyszłości nazwisko szefa firmy, a nie pomysłodawcy) zyskał aprobatę pana Eiffla. I wygrał wspomniany uprzednio konkurs z roku 1886.

Suma sumarum choć sam pomysł Żelaznej Damy, która przyciąga do Paryża miliony turystów rocznie, nie był autorstwa pana Eiffela…

Ten jednak z czasem stał się jej gorącym orędownikiem i promotorem i poświęcił resztę życia wieży noszącej jego imię.

Bowiem pan Eiffel i jego firma zajmowała się tworzeniem konstrukcji żelaznych (metalowe mosty kolejowe czy drogowe).

Wkrótce po tych wydarzeniach pan Eiffel został uwikłany w skandal finansowy związany z Kanałem Panamskim (1887 r) i wycofał się z działalności międzynarodowej.

Odtąd starał się dowieść użyteczności Wieże Eiffla i zapobiec jej przewidywanej rozbiórce.

Po to, by dać firmowanej swoim nazwiskiem wieży nową rację bytu – (po Wystawie) pan Eiffel umieścił na niej rozliczne urządzenia do badań naukowych:

😍W 1898 r – otworzył na niej stację meteorologiczną.
😍W 1903 r- laboratorium aerodynamiczne (na 2 piętrze).
😍W 1906 r – na szczycie został zainstalowany nadajnik radiowy.
😍W 1925 r miały tutaj miejsce pierwsze próby telewizyjne.

To uczyniło Wieżę Eiffla niezastąpioną. Dzieki czemu Pan Eiffel mógł umrzeć spokojny o przyszłość swojego dziecka w 1923 roku.

Bo dziś Wieżę Eiffla odwiedza 7 milionów osób rocznie.

A ja pozdrawiam Was serdecznie

Beata

 

Plac horrów, czyli co działo się przed Ratuszem Miejskim w Paryżu

 

Paryż – co warto zobaczyć?

 
Ratusz Miejski…
 
Plac przed ratuszem miejskim w Paryżu (czyli przed Hotel de Ville) zwyczajowo był bardzo tłocznym miejscem. Choć z dzisiejszej perspektywy trudno wyobrazić sobie wszystkie makabryczne historie, których był świadkiem i niemym uczestnikiem. Odbywały się  tu również radosne, wielobarwne festyny ludowe np puszczano na nim ognie w noc świętego Jana. To tu również bezrobotni robotnicy i rzemieślnicy przychodzili każdego dnia rano w nadziei znalezienia jakiegokolwiek zajęcia, które pozwoliłoby im nakarmić rodziny.

Ale Place de l’Hotel de Ville gdzieś między rokiem 1310 a 1832 (nosił wtedy nazwę Place de Grève) służył jako miejsce egzekucji i spektakularnych tortur, którym chciano nadać jak najszerszy wydzwięk (ku uciesze zgromadzonego tam, jak zawsze ciekawskiego tłumu).
  • To tu, w 1610r  rozerwano konmi niejakiego Ravaillaca – zabójcę króla Henryka IV.
  • Tu 15 lipca 1676r ścięto głowę, a następnie spalono słynną trucicielkę (podejrzewaną o czary) markizę de Brinvilliers.
  • To tu w 1757r Francois Damiens (za usiłowanie zabójstwa krola Ludwika XV) byl torturowany przez kilka godzin, a następnie rozerwany konmi.  
Natomiast mówi się, że ciekawski tłum był bardzo rozczarowany pierwszą publiczną egzekują z uzyciem gilotyny, która miała tu miejsce w 1792 roku. A to dlatego, że  trwała ona zbyt krótko i nie oferowała zwyczajowego (często wielogodzinnego) spektaktu.

Ostatecznie w 1803 r plac de Grève (Plac Strajków) został przemianowany na Place de l’Hotel de Ville (nazwa, którą nosi obecnie). Swój obecny kształt uzyskał zaś w 1858r wraz z otwarciem Avenue Victoire.
 


Podobne posty:

Enregistrer

Enregistrer

Enregistrer

Enregistrer

Katedra Notre-Dame czyli najczęściej odwiedzany zabytek Paryża.

 

Czy wiecie, jaki jest najczęściej odwiedzany zabytek w Paryżu?

Tak, to paryska katedra Notre-Dame jest najczęściej odwiedzanym zabytkiem nie tylko w Paryżu, ale i w całej Francji. W tej kategorii wyprzedza Sacré-Coeur, Luwr czy wieżę Eiffla. To właśnie katedra Notre-Dame  stanowi prawdziwą wizytówkę tego malowniczego kraju. Co trzeci turysta zagraniczny, odwiedzający Francję czuje się zmuszony do zaliczenia katedry. I pewnie każdy turysta polski. Przez jej mury rocznie przetacza się 14 milionów osób. Wciąz jest tam celebrowana msza święta (cztery razy dziennie), a 400 osób rocznie przyjmuje tu chrzest lub bierzmowanie. 
 
Statystyki mówią nawet o 20 milionach osób, które co rocznie odwiedzają dziedziniec przed katedrą. W 2013 roku paryska Notre-Dame  obchodziła jubileusz 850-lecia.
 
Jeżeli katedra cieszy się taką popularnością, to głównie z racji wydarzeń, które miały tu miejsce. Bo paryska Katedra Notre-Dame jest mniej okazała niż jej odpowiednik: katedra Notre-Dame w Reims.
 

Krótka historia paryskiej Notre-Dame.

Katedra Notre-Dame jest największym kościołem w Paryżu (ma 127 m długości i 40 m szerokości). Jest ona budowlą w stylu gotyckim, położoną na wyspie Cité. Z zewnątrz wyspa i katedra przypominają przycumowany statek. Wyspa Cité stanowiła kolebkę starego Paryża, który rozwijał się na obu brzegach Sekwany. To tu (na wyspie Cité) wzniesiono pierwszą siedzibę królów, którą później przeniesiono do Luwru.  Sama katedra Notre-Dame została wybudowana na miejscu wcześniejszych dwóch kościółków romańskich.
 
Kamień węgielny pod jej budowę w 1163r (czyli 850 lat temu) położył papież Aleksander III. Jedank sama budowa świątyni ciągneła się przez prawie dwa wieki. Od położenia pierwszego kamienia w 1163r, aż do ukończenia prac w roku 1350.
 

Ważne karty z historii Francji.

Choć paryska katedra jest mniej okazała niż katedra w Reims (gdzie byli koronowani królowie francuscy), jej mury były świadkiem wielu ważnych wydarzeń z historii Francji.
 
  • To tu, w paryskiej katedrze Notre-Dame odbywały się niezliczone śluby królewskich i książęcych rodów.
  • Tu w 1302 r Filip Piękny zwołał pierwsze Stany Generalne.
  • W 1455r odbył się tu proces rehabilitacyjny Joanny d’Arc.
  • I mały polski ślad: 10 września 1573r w paryskiej katedrze Notre-Dame Henryk III Walezy (pierwszy polski elekcyjny król) złożył przed polskimi posłami przysięge na Pacta Conventa i Artykuly henrykowskie. Stanowiły one gwarancję przywilejów i wolności szlacheckich, a jednocześnie ograniczały władzę królewską. Na tę okoliczność przy wielkim ołtarzu katedry wmurowano tablicę, upamiętniająca to wydarzenie. Choć sam Henryk III na polskim tronie długo miejsca nie zagrzał ( uciekł do Francji już w 1574r, by objać tamtejszy tron jako Henryk III ).
 
Czarne dni katedry.
 
Katedra przetrwała w niezmienionej formie przez 300 kolejnych lat, aż do czasów Rewolucji Francuskiej. Ta jednak zadała jej poważny cios. Kościół został splądrowany. Gdyż rozsierdzony tłum zniszczył statuły królów biblijnych myśląc, że chodziło o władców Francji. Światynia była nawet przewidziana do rozbiórki. Ostatecznie uratowały ją niesnaski pomiędzy przywódcami rewolucji.
 
Po dojściu Napoleona do władzy, ten przekazał ją z powrotem hierarchii kościelnej. Nie uczynił jednak nic dla poprawy jej opłakanego stanu. Napoleon wybrał na miejsce swojej koronacji właśnie paryską katedrę Notre-Dame  (bojkotując Reims). Miało to miejsce 2 grudnia 1804r. Tytułem anegdotki na okoliczność zmusił do przybycia do Paryża samego papieża Piusa VII. A dziury w murach i inne zniszczenia polecił tylko zamaskować gobelinami.
 

Odrodzenie katedry.

Szczęśliwie powieść Viktora Hugo „Notre-Dame de Paris” opublikowana w 1831 r  ponownie obudziła zainteresowanie Paryzan katedrą. Ma to miejsce w epoce romantyzmu, na fali fascynacji sztuką gotycką. Król Ludwik Filip zlecił odrestaurowanie tego zabytku. Prace restauracyjne miały miejsce w latach 1845-1864.
 

Zwiedzanie katedry.

Katedrę można zwiedzać wewnątrz (wejście jest bezplatne). Można również wdrapać się na 69-metrową wieżę (po bardzo krętych schodkach). Z jej szczytu roztacza się widok na panoramę Paryża.
 
Katedra ma 130m długości, 48 m szerokości. Jej sklepienie znajduje się na wysokości 35 metrów. Może ona pomieścić 9 tysięcy osób.

Obchody jubileuszu Notre-Dame 2013 rok.

Na czas obchodów jubileuszu 850-cio lecia na dziedzincu przed katedrą została wzniesiona 13 metrowa niebieska wieża, na którą można było wejść i z góry (ze specjalnego tarasiku), podziwiac panoramę miasta.
 
Również na tę okazję poczta francuska wypuściła serię znaczków w barwach paryskiej katedry.
 
W marcu na dzwonnicy zostało zainstalowanych 9 nowych dzwonów. Dołaczyły one w ten sposób do  dzwonu Emmanuel (to największy dzwon na katedrze, który waży 12,8 tony). Chodziło o odtworzenie brzmienia, które było znane paryżanom do XVIII wieku.
 
6 maja 2013 r na całym świecie (równoczesnie) odbyło się 850 koncertów muzyki organowej.
 
Do obchodów jubileuszu katedra przygotowywała się już od 3 lat.  Między innymi odrestaurowane zostały organy (potrzebne jeszcze jest odkurzenie 12 000 rurek tego instrumentu). Przeprowadzono pracy przy oświetleniu wnętrza.
 
 
 

Pozdrawiam serdecznie

Beata

Zapraszam Was na

PODOBNE WPISY

 

Enregistrer

Enregistrer

Enregistrer

Enregistrer

Enregistrer

Enregistrer

Enregistrer

Co warto zobaczyć w Paryżu? Wieża Eiffla jako symbol Paryża.

 

Jeżeli mowa o Paryżu to nie można nie wspomnieć o utożsamianej z nim wieży Eiffla. Żelazna Dama tak już zrosła się z pejzażem miasta i jest obowiązkowym etapem w jego zwiedzaniu. Do odfajkowania. Ale tak nie było zawsze.

Z początku Wieża wzbudzała wiele kontrowersji. Odsądzano ją od czci i wiary. Przeciwko niej agitowały takie osobistości jak: Alekasaner Dumas (syn) czy Guy de Maupassant. Dzisiaj wszyscy chcą ją zobaczyć.

Otwarta praktycznie przez cały dzień:

  • od 9.30 rano do 23 godziny wieczorem praktycznie przez cały rok szkolny,
  • od 9 rano do północy w wakacje (a dokładnie od połowy czerwca do końca sierpnia).

Skąd się wzięła Wieża Eiffla?

 

Kto jest jej pomysłodawcą? Jak do tego ma się pan Eiffel? 

Po przegranej z hukiem wojnie z roku 1870 Francja pragnie odbudować swoją pozycję na arenie międzynarodowej. Dlatego organizowaną przez siebie Wystawę Uniwersalną z roku 1889 (w setną rocznicę Rewolucji Francuskiej) chce uświetnić czymś wyjątkowym. Czymś, co ma olśnić publikę i pokazać rozmach francuskiej myśli technicznej.

Otwarty na tę okazję w roku 1886 konkurs wygrywa projekt wysokiej żelaznej wieży zaproponowany przez firmę niejakiego pana Eiffla. (Choć nie autorstwa samego pana Eiffla).

Wieża Eiffla – odrobina chronologii:

Jak to się stało? Przyjrzyjmy się chronologii wydarzeń.  

W 1884 roku dwóch inżynierów z firmy pana Eiffla: Maurice Koechlin i Emile Nouguier przedstawiają swojemu szefowi Gustawowi Eiffelowi szkic 300-metrowej wieży. 

Pan Eiffel jakoś do pomysłu nie jest przekonany. Pozwala jednak, by główny architekt firmy niejaki Stephen Sauvestre dopracował szkic. Co ten czyni. 

Dopiero ten udoskonalony projekt wieży zyskuje aprobatę pana Eiffla. I wygrywa wyżej wspomniany konkurs z roku 1886.
 
Suma sumarum choć pomysł Zelaznej Damy, która przyciąga do Paryża miliony turystów rocznie, nie jest autrostwa pana Eiffela, jednak co nieco jemu zawidzięcza. Pan Eiffel pozostanie genialnym twórcą konstrukcji żelaznych. Poświęci Wieży noszącej jego imię resztę życia. 

Bo wkrótce pan Eiffel (którego firma realizuje budynki o strukturze metalowej: metalowe mosty kolejowe czy drogowe) zostaje uwikłany w skandal finansowy związany z Kanałem Panamskim (1887r) i wycofuje się z działalności międzynarodowej.
 
Odtąd stara się dowieść użyteczności Wieże Eiffla i zapobiec jej przewidywanej rozbiórce. Wieża była bowiem zbudowana tylko po to, by uświetnić Wystawę Uniwersalną. Została zaprojektowana, by istnieć jedynie przez jakieś 20 lat. A tymczasem stała się główną atrakcją Wystawy. Odwiedziło ją wówczas w 1889r  2 miliony osób. I na tym jej historia miala się zakończyć.

By dać jej nową rację bytu (po Wystawie) pan Eiffel umieszcza na Wieży rozliczne urządzenia do badań naukowych:

  • W 1898 r – otwiera na niej stację meteorologiczną.
  • W 1903 r- laboratorium aerodynamiczne (na 2 piętrze).
  • W 1906 r – na szczycie zostaje zainstalowany nadajnik radiowy.
  • W 1925 r mają tu miejsce pierwsze próby telewizyjne.
     
    To czyni Wieżę Eiffla niezastąpioną. Pan Eiffel może spokojne umrzeć w 1923 roku.

Dziś Wieżę Eiffla odwiedza 7 milionów osób rocznie.
 
Kilka ciekawostek dotyczących Wieży Eiffla. 

Wieżę zbudowano w rekordowym tempie: 2 lata, 2 miesiące i 5 dni między: 28.01.1887 roku a 31.03.1889 roku. i Oddano do użytku na Wystawę Uniwersalną.
 
Wieża została wzniesiona na planie kwadratu o boku 125 m. Pod ciężarem konstrukcji grunt powoli się zapada. By temu zapobie jakis czas temu Wieżę po prostu odchudzono.
 
Gotowi na zwiedzanie Paryża? Wieży Eiffla na pewno nie wolno przegapić. Niemniej przygotujcie się na tłok i tłumy turystów.
 
Pozdrawiam serdecznie

Beata

Stare zdjecia pochodzą z ksiązki „2000 lat Paryza”, Alaina Pons

Exit mobile version