Zaimek przysłowny en w jakich sytuacjach go stosujemy?

Zaimek przysłowny en w jakich sytuacjach go stosujemy?

FRANCUSKI NAUKA FRANCUSKIEGO Zaimek przysłowny en w jakich sytuacjach go stosujemy? 1. en zastępuje rzeczownik poprzedzony rodzajnikiem nieokreślonym:

– J’ai une sœur. J’en ai une.

-Moi, Je n’en ai pas. En as-tu?

– Mam siostrę. Mam jedną. – Ja nie mam żadnej. A ty masz?

Nous achetons des poires. Nous en achetons.

Kupujemy gruszki. My je kupujemy.

– Des pommes?

– Merci, j’ai acheté des pommes. J’en ai acheté.

Jabłka? Dziękuję, kupiłam jabłka. Już je kupiłam.

Jak tworzymy rodzaj żeński przymiotników w języku francuskim?

Jak tworzymy rodzaj żeński przymiotników w języku francuskim?

Jak tworzymy rodzaj żeński przymiotników w języku francuskim?

Jeżeli przymiotnik w rodzaju męskim kończy się na spółgłoskę, możemy mieć do czynienia z 3 sytuacjami:
W przypadku przymiotników kończących się w rodzaju męskim na spółgłoskę, dodanie końcówki e w rodzaju żeńskim,

a. albo nie modyfikuje wymowy przymiotnika:
banal – banale (banalny, banalna)

b. albo właśnie wydobywa w wymowie tą końcową spółgłoskę
petit – petite (mały, mała)
lourd – lourde (ciężki, ciężka)
grand – grande (duży, duża)

c. albo powoduje podwojenie tej końcowej spółgłoski, jak w przykładach:

cruel – cruelle (okrutny)
pareil – pareille (podobny)
ancien – ancienne (stary)
bon – bonne (dobry)

Dlaczego mówimy po francusku: aller à la poste / aller chez le coiffeur – iść na pocztę, ale iść do fryzjera?

Dlaczego mówimy po francusku: aller à la poste / aller chez le coiffeur – iść na pocztę, ale iść do fryzjera?

Dlaczego mówimy po francusku: aller à la poste / aller chez le coiffeur – iść na pocztę, ale iść do fryzjera?
⠀⠀
à używamy przed nazwą miejsca.
⠀⠀
Marie va à la poste. Maria idzie na pocztę. Elle va à la gare. Ona idzie na dworzec.
Elle va à l’école. Ona idzie do szkoły.
Natomiast przed nazwą osoby, albo przed nazwą zawodu: mówimy chez;
⠀⠀
Robert va chez le coiffeur. Robert idzie do fryzjera. Il va chez son ami Pierre. On idzie do swojego przyjaciela Piotra.
⠀⠀

Kiedy mówimy po francusku: un verre à vin, a kiedy un verre de vin, czyli kieliszek do wina versus kieliszek z winem.

Kiedy mówimy po francusku: un verre à vin, a kiedy un verre de vin, czyli kieliszek do wina versus kieliszek z winem.

Kiedy mówimy po francusku: un verre à vin, a kiedy un verre de vin, czyli kieliszek do wina versus kieliszek z winem. Un verre à vin – kieliszek do wina, kiedy mówimy o opakowaniu, a nie o jego zawartości.Kieliszek do wina – un verre à vin może być pusty, albo może być wypełniony czymś zupełnie innym niż substancja dla której wyjściowo został przewidziany. Teraz, kiedy wyrażenie wskazuje nie tylko na samo opakowanie, ale równocześnie określa jego zawartość.Tutaj użycie „de” – un verre de vin, un pot de lait, une boîte de cigares wskazuje, że mowa jest o opakowaniu zawierającym odpowiednio: wino, mleko, cygara np un verre de vin, czyli kieliszek z winem.

Dlaczego mówimy po francusku jechać: à vélo – en voiture- na rowerze i w samochodzie?

Dlaczego mówimy po francusku jechać: à vélo – en voiture- na rowerze i w samochodzie?

Dlaczego mówimy po francusku: à vélo – en voiture- na rowerze i w samochodzie? Reguła jest taka, że:

kiedy wchodzimy do środka danego pojazdu, używamy en, jak w: en train, en avion, en voiture – jechać pociągiem, samolotem, samochodem.
I na odwrót, kiedy chodzi o środek lokomocji, który możemy „dosiąść”, wsiąść na niego, poskromić, jak rower, koń, motor, czy np narty – używamy à: à vélo, à moto, à ski, à cheval, à ski.

Przeczenia w języku francuskim. Co dzieje się z rodzajnikiem w przeczeniach?

Przeczenia w języku francuskim. Co dzieje się z rodzajnikiem w przeczeniach?

Przeczenia w języku francuskim. Co dzieje się z rodzajnikiem w przeczeniach? W przeczeniach rodzajnik nieokreślony, czyli un, une i des oraz rodzajnik cząstkowy, czyli du, de la, de l’ – zostają zastąpione przez de, albo d’ (przed rzeczownikiem zaczynającym się od samogłoski lub h niemego).

Przyjrzyjmy się temu bliżej na przykładach:

Jak tworzymy pytania w języku francuskim?

Jak tworzymy pytania w języku francuskim?

Jak tworzymy pytania w języku francuskim? Pytanie ogólne wymagające odpowiedzi na tak lub na nie tworzymy na następujące sposoby:1. Zmiana intonacji na pytającą. 2. Z est-ce que Najbardziej typowa forma pytająca, Dodanie na początku pytania (do zdania w formie twierdzącej) formułki pytającej: est-ce que: 3. Inwersja, czyli zamiana miejscem podmiotu z orzeczeniem: Êtes-vous polonais?

H nieme i h przydechowe w języku francuskim. Litera H, której Francuzi nie wymawiają.

H nieme i h przydechowe w języku francuskim. Litera H, której Francuzi nie wymawiają.

Francuzi napisanego h nie wymawiają.

Ale żeby nie było za prosto, Francuzi jeszcze mają, tzn w języku francuskim mamy 2 rodzaje tego h.

Za każdym razem tak samo niewymawianego.

Ale za każdym razem nie wymawianego troszeczkę inaczej, tzn wpływającego, albo nie na wymowę sąsiednich dźwięków, rodzajników i połączonych wyrazów.

Bo jest:

1. tzw H aspiré – przydechowe.

Kiedy słówko zaczynające się na literę H jest poprzedzone rodzajnikiem w formie: la, le i kiedy dokładnie to la, czy le wymawiamy np.:

le héros – bohater
la hauteur – wysokość
être à la hauteur – spełnić oczekiwania

H aspiré występuje na początku wyrazów.

Nie wymawia się go, niemniej ma ono wpływ na wymowę, bo uniemożliwia połączenia, elizje i kilka innych językowych smaczków, które zdarzaja się, kiedy słowo zaczyna się na samogłoskę, jak np zamiana ce na cet, czy zamiana ma, ta, sa na mon, ton, son.